Bu kitabı okurken bazı yerlerde gerçekten içim daraldı. Özellikle o mezuniyet sahnesi… Birkaç saniye içinde her şeyin altüst olması çok ağır hissettirdi. O kaos ve insanların panik hali gözümde aşırı net canlandı.
Ama beni en çok rahatsız eden şey olaydan sonra insanların verdiği tepkiler oldu. Sosyal medyada yapılan yorumlar o kadar kötüydü ki bazen gerçekten insanların içindeki nefreti görünce ürperiyorsunuz. Kitap biraz da bunu gösteriyor bence; insanlar başkasının acısına bile nasıl öfke karıştırabiliyor.
Sadece polisiye gibi ilerleyen bir hikâye de değil üstelik. Karakterlerin iç dünyaları, bastırdıkları kırgınlıklar ve o “kusursuz hayat” görüntüsünün altındaki gerçekler daha çok etkiledi beni. Özellikle anne-çocuk ilişkileri ve başarı baskısı üzerine düşündüren yerleri vardı.
Okurken hem gerildim hem sinirlendim hem de bittikten sonra uzun süre aklımda kaldı diyebilirim.