Asimov kitaplarının evrenlerine zor giriyorum ya. Kitabın ilk çeyreğinde yazarın hayal gücünü çözmeye çalışırken hikâyeye kapılamıyorum. Ancak çözdükten sonra akıyor kitap.
Robot Serisinin ilki olan Çelik Mağaralar'da da önce bahsedilen "Şehir"leri çözmeye çalıştım. Sonrasında hikâyenin esas unsuru olan cinayete odaklandım. Şehir'de değil dünya dışındaki Uzaykent'te işlenen Dr. Sarton cinayetini çözmek için Amir Julius Enderby tarafından atanan dedektif Elijah Bailey'e ortak olarak birebir insan görünüşlü bir robot olan R. Daneel Olivaw'ı gönderiyor uzaycılar. Ama kitabın sonlarına doğru uzaycıların esas amacının cinayeti aydınlatmak olmadığını anlıyoruz. Kitapta bir de önemleri sonlara doğru anlaşılan Ortaçağcılar var, diğer bir deyişle Şehirlerden toprağa dönmek isteyenler. Onların önemini şimdi söylemek büyük spoiler olur.
Kitabın bölümleri doğru yerlerde kesilmiş. İnsanı merakta bırakıyor, bir sonraki bölüme heveslendiriyor. Hikâye boyunca dedektif Bailey'nin önermeleri insanda hep bir "acaba" oluşturuyor ancak sondaki akıl yürütme süreci kesinlikle hayranlık uyandırıyor. Hikâye süresince havada kalan kısımlar kitap sonunda mantığa bürünüyor. Bilim-kurguyu uzay savaşları gibi kısıtlardan kurtarıp bir dedektiflik hikâyesi ile birleştirmek kesinlikle çok zekice ama yine de okuduğum en iyi Asimov kitabı diyemeyeceğim.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.