Selam Müptelalar
Jonah Axon, insan zihninin o fırtına öncesi sessizliğini, dalga seslerinin ya da sabahın o en izole anının dinginliğiyle hissettiriyor okuyucusuna. Kitap ilerledikçe, kozmosun diliyle harmanlanan o isimsiz karakterlerin karmaşasında, aslında kendi içimizdeki o anlamlandırması zor boşluklarla karşılaşıyoruz. Yazarın karakterleri bir kimliğe sıkıştırmayıp doğrudan saf birer hisse dönüştürmesi, o sıradan hayatların içindeki yalnızlığı çok daha derinden hissettiriyor.
Beni en çok sarsan ise, ilk başta sıradan görünen o ufak tefek metaforların finalde nasıl büyük bir yüzleşmeye dönüştüğünü görmek oldu. Yazar, yalnızlığı ya da arayışı bir hüzün malzemesi yapmak yerine, insanın evrenle ve kendisiyle nasıl barışabileceğini gösteriyor okuyucusuna.
Bittiğinde zihninizde sadece cümleler değil, o ilk yağmur damlasının bıraktığı o ferahlatıcı arınma hissi kalıyor. Kendi içinizdeki o sakin, kozmik sessizlikle buluşmak isterseniz tavsiye ederim. Sağlıkla ve kitapla kalın müptelalar...
#petrikor #jonahaxon #limerayayınları #kitap_muptelasi_ Limera Yayınları @nihllck.kitap