Merhabalarr,
Baştan uyarıyorum spoilerlı bir yorum olacak. Kitabı çooook sevmiştim ta ki son 100 sayfasına kadar. Hatta erkek karakter tam benim sevdiğim bir karakterdeydi, favorilerim arasına giriyordu. Ama kitabın sonlarında doğru yaşanan bir olayda dediği şeyler beni şoka uğrattı. Neyse olumsuz şeylerle başlamayalım, olumlu kısımlarını söylersek gerçekten de nefretten-aşka ve slow-burn temasını dibine kadar hissettirdi. Diğer nefretten aşkalar çok kısa sürüyor ve hızlı gelişiyordu ama bu kitapta ilk 100 sayfada neredeyse sadece birbirlerine laf sokmaklarını okumakla geçti. Hatta bir an dedim ki ee bunlar heralde hiç hislerini minicik de olsa belli etmeyecekler. Ama sonra hikaye yavaş yavaş çözülmeye başladı. Bize o romantizmi çok yavaş yavaş verdi yazar ve ben buna bayıldım.
Rosie ve Aiden üniversitede yazarlık dersleri alıyorlardır ve Rosie romantik kitaplar yazarken Aiden edebi kurgular yazmaktadır ve mutsuz sonları sevmektedir. Derslerde herkes yazdığı hikayeleri okur ve diğer öğrenciler sırayla eleştri yaparlar ama Rosie ve Aiden’in birbirlerine yaptıkları eleştiriler çok sert ve sınıfın huzurunu bozacak düzeyde olunca profesörleri dersin huzurunu bozdukları için onları dersten çıkarmak ister. Derse devam etmeleri için de bir şartı vardır: beraber kitap yazmaları.
Ve beraber bir kitap yazmaya başlarlar ve aslında yazdıkları karakterler kendileridir. Bu karakter aracılığıyla hislerini dile getirirler. Özellikle profesörün beraber bir randevuya çıkmalısınız böylece karakterler daha gerçekçi olur tavsiyesinden sonra randevuya çıkarlar ve benim için hikaye orada başladı.
Şimdi kitapla ilgili o kadar fazla artı sayacağım ki.
1. Randevu için Rosie’i güzel bir restorana götürmek isteyen Aiden anlaşamadığı babasından yardım ister ve sonrasında babasıyla görüşmek zorunda kalır.
2. Rosie’i evine almaya gittiğinde sokak kapısından dolayı söylenir ve randevudan sonra yazdığı bölümde bundan bahseder ve çok endişelenir.
3. Rosie durumu olmadığı için kendisine salata söyler ve Aiden ona kendi makarnasını verir. Artı olarak her gün derse elinde çikolatayla geldiği için tatlı söylemesini söyler. ( biraz hırçınca hihihi)
4. Herkes Rosie’ye Rosie derken Aiden Rosie’ye Roselinda olarak sesleniyor ve kitabı aracılığıyla ona karşı herkes gibi olmak istemediğini söylüyor. ( Çok klişe ama bayılırım.)
5. Derse gelirken Rosie için sevdiği kahveden alması çok tatlıydı.
Yani Rosie’ye karşı o kadar tatlıydı ki burs başvurularında yaptığı şeyi ona hiç yakıştıramadım ve sinirden köpürdüm. Tabiki Rosie’den önce başvurmuş olabilirsin, ama bunu neden en başta söylemedin. Hadi söylemedin, çözmeye çalıştın, iptal ettirmek istediğini ama olmadığını keşke söyleseydin. Hadi tüm bunları Rosie’nin iyiliği için yaptın birinci olduğunda neden kıza hakaret ettin hödük. Rosie çok çabuk affetti ama bence çok yersiz ve saygısızcaydı dedikleri. Çok sinir oldum.
Artı olarak Rosie’de bu olaydan sonra pılını pırtını toplayıp her şeyden vazgeçip memleketine döndü. Kızım sen güçlüsün neden devam etmedin, neden hemen pes ettin, yakıştıramadım.
Ayrıca Chritmas döneminde Rosie’nin annesi, babası ve kız kardeşi sürpriz yaptılar. Eee bu kızın ailesini ziyaret edecek parası yoktu hani, 3 kişi beraber geldiler. Ben buna da takıldım.
Neyse genel olarak çok tatlı bir kitaptı. İlk başlarda çok heyecanlandırıp en sonunda çok sinir etse de sevdim. Kitabın başlangıcı ve ortası için kesinlikle okumanızı öneririm. Özellikle slow-burn sevenler için ilaç gibi gelecek.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.