Kitabımda Yok
Katie HoltYazar:
Katie Holt
Çevirmen:
Büşra Tekin
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 1 dk.
Sayfa Sayısı:
424
Basım Tarihi:
12 Şubat 2026
Yayınevi:
Artemis Yayınları
ISBN:
9786255882967
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitabın başlangıç kısmına pek ısınamadım, gelişme kısmına çok ısındım, son kısmına ise eh işte kıvamında ılık kaldım.
Ceza olarak birlikte kitap yazmak zorunda kalan, nefret aşk ilişkisi olan çiftimizi ne sevdim ne de sevmedim.
Kızın romantik kitap yazmayı hakediyorum ben tiradlarının çokluğu biraz canımı sıktı açıkcası.
Oğlumuz da bir nevi Mr Darcy nin yandan çarklısı gibiydi sanki.
Ayrıca smut sahneleri çok gereksiz ve fazlaydı, hiç sevmedim.
Velhasılı kitaba bayılmadım ama nefrette etmedim. Ortalama seviyelerde bir romcomdu diyebilirim. Meraklısını beklenti düşük tuttulursa memnun edecektir.
Peki beni memnun etti mi??
Aman hep beni mi konuşcaz, boşverin gitsin.:)))
Kitap okumayı ve romantizmi seven herkes için peak romantizm budur. Bir tane minnak bir kusuru vardı sonlara doğru ama onu yok sayıcam çünkü aşık oldum kitaba.
En sevdiğim klişelerden biri, rakipler arasında filizlenen aşkı okumak. Genelde karakterlerin birbirlerine duydukları nefretin sebebi bu tür kitaplarda aynı çıkıyor ve bu yüzden merak seviyem epey düşük oluyor ama yine de okumayı seviyorum.
Bu kitaba, sürekli yeni kitaba başlayıp devam edemeyip yarım bıraktığım bir zaman aralığında başladım ve ilk iki gün 20 sayfa kadar anca okuduktan sonra üçüncü gün bir de baktım ki 300'lerdeyim. Aşırı akıcıydı ve muhtemelen okuyamama problemi çekmediğim bir sürede elime almış olsaydım tek günde bitirirdim. Sırf bu yüzden bile kitaba 9 puan vermeyi düşünüyordum hatta ama son kısım bende bir tık hayal kırıklığına sebep oldu. Yani son 100 sayfa kala karakterlerin mutlu mesut olması zaten kötü olayların geleceğini belli ediyordu ama yaşanan olay çok absürt geldi bana. Yani son 100 sayfa olmasaydı 9'luk bir kitaptı benim için. Ancak Aiden'in tavırları beni irrite etti.
(Buradan sonrası spoiler içerir!
Aiden sonuçta o yarışmaya Rosie'den önce girmiş. Derdi para olmayabilir ama annesi için başarılı olmak istemesi de çok olağan. Ancak Rosie kendisine bu yarışmadan bahsettiğinde susması, Rosie onun da yarışmaya katılması gerektiğini söylediğinde 'bakarız' diye geçiştirmesi çok saçmaydı. Yani bir de arka planda gitmiş yarışmadan çekilmek istediğini söylemiş, bunun için çabalamış. Bunca aksiyonla uğraşmadan direkt Rosie'ye durumu anlatsaydı, yarışmaya çoktan katıldığını söyleseydi de son 100 sayfadaki saçma ayrılık şeyini okumasaydık ne olurdu? Hayır bir de kız gerçekleri öğrenip karşısına geçince bu durum çok olağan bir şeymiş de Rosie abartıyormuş gibi davranıp kıza resmen saçma sapan şeyler söyledi ki çoğu ağırdı. Söylediği sözler için çook sonradan özür dilese de hiç geçmedi bana. Sevmeyi bilmediğinden böyle davrandığı yazılmıştı ama
Evet elimde uzun süre sürünen Kitabımda Yok kitabının yorumuyla geldim. Kitap okurken çok sıkıldım ama en son okuduğum kitap faciasından sonra bir şans vermek istedim ve bitirdim. Yine de sevmedim.
Konusu kısaca, Aiden ve Rosie yaratıcı yazarlık dersi alıyorlar. İçinde bulundukları grup bir araya gelip yazdıkları metinleri inceleyip eleştiriyorlar. En başından beri ikilinin arasında eleştiriler çok sert. Aralarındaki tartışmaların artması sebebiyle hocalari derse devam etmeleri için ortak bir kitap yazmalarını şart koşuyor.Kitap yazma sürecinde çiftimizin yaşadıklarını okuyoruz.
Ya kitabın başından sonuna kadar ana karakterlerle hiçbir şekilde bağ kuramadım.Rosie gereksiz romantik ve fevri bir tipti.Aiden ise sanki ilkokula gidiyor.Hoşlandığı kızın dikkatini çekmek için onu sürekli eleştirip laf sokmak mı?Hani konuşmak varken neden öyle bir yol düşündü gerçekten bilmiyorum.Sözde nasıl davranması gerektiğini bilmiyormuş,çok saçmaydı.Aslında nefretten aşka en sevdiğim konudur.Bu kitapta nefret kısımlar fazla ergenceydi.İlişki kısımları fena değildi, ama smut sahneler çok peş peşeydi biraz sıkıldım oralarda.Sonra bir olay oluyor spoi vermemek adına söylemeyeceğim ama Aiden’nın tepkisi tüm o ilişki içindeki tatlılığını alıp götürdü.Yani haksız olduğu halde kavgayı yönetmeyi bırak bir sürü laf söyledi Rosie’ye.Sonra Rosie’nin karşına geçip gerçekleri (!) anlattı ve kaldıkları yerden devam ettiler .Bir de demeden geçemeyeceğim şu denizci montu muhabbetinden gına geldi.Aiden’nın montunun ona ne kadar yakıştığını neden sürekli yazmış yazar anlamadım.Velhasıl ortalamanın da altında kaldı bu kitap benim için.
Düşmandan aşkının bu kadar güzel anlatılmasın beklemiyordum üstüne bir de akademik bir düşmandan aşka, aslında hiçbir zaman düşmanın aşkı değil çünkü iki karakterimize ilk gördükleri anda birbirlerine vuruluyorlar sadece akademik rekabetten ve birbirlerinden nefret ettiklerini düşündükleri için bu oyunu devam ettiriyorlar. Erkek baş karakterimiz aşka inanmıyor kız baş karakterimizse romantizm üzerine kitap yazıyor. Zaten kitap camiasında ciddiye alınmayan bu kategori kızımızın için daha da zorlaştırıyor üstünde bir de birlikte kitap yazması gereken kişinin aşka inanmayan egolu ve ciddi bir kişi olması işi daha da zorlaştırıyor. Ya da zorlaştırmıyor mu ? Aşk romanı yazarken birbirlerine olan aşklarını fark eden bu ikili okumak çok zevkliydi. Hırslı ve kusurları olan bir baş karakteri okumak hoşuma gitti. İlişkileri yapay bir güzellikte değil kusurlu ve eğlenceliydi.
 
İlk elli sayfası o kadar yavaştı ki sıkılmadan okumak için bir gün ara verip devam ettim ama bu benim bu ara odaklanamama problemimden de kaynaklı olabilir. Yine de kitabın kalan kısmı bir o kadar hızlı geçti; bir bakmışım saat kaç olmuş haberim bile yok, sabaha karşı kitap bitmişti.
Konusuna gelecek olursak; kızımız küçük bir kasabadan New York’a yazarlık eğitimi için gelir ve idolü olarak gördüğü kadının yaratıcı yazarlık atölyesine katılır. Tam bir romantik tutkunu olan kızımız, aynı şekilde romantikten nefret eden adama ilk görüşte hoşlansa da derslerde romantik sevgisinden ötürü kendisiyle dalga geçtiği için aralarında kısaçaplı bir laf dalaşı başlar. Ta ki dersin hocası ikisini de yanına çağırıp ya anlaşıp birlikte bir kitap yazmalarını ya da dersi bırakmalarını isteyene kadar.
İşte o zaman ikisi de yazdıkları kitapta aslında kendilerini yazmaya başlarlar ve böylece bazı davranışlar anlam kazanmaya başlar.
Kitabımda Yok’u bitirdiğimde içimde net bir duygu vardı: maalesef ısınamadım. Aslında fikir olarak ilgi çekici bir kitap ama o potansiyelin tam anlamıyla kullanılamadığını düşündüm.
Karakterlerle bir türlü bağ kuramadım. Ne hissettiklerini anlıyorum ama hissetmiyorum gibi bir durum oldu. Özellikle bazı tepkiler bana yapay geldi, sanki karakterler doğal akışta değil de hikâyeyi ilerletmek için hareket ediyormuş gibiydi. Bu da okuma sürecinde beni hikâyeden kopardı.
Anlatım dili akıcı, sayfalar hızlı ilerliyor ama derinlik konusunda eksik kaldığını hissettim. Olaylar oluyor ama etkisi yüzeyde kalıyor. Daha fazla duygu, daha fazla iç çatışma görmek isterdim. Bazı yerlerde “şimdi tam içine gireceğim” derken hikâye yine yüzeyde kalmayı tercih ediyor.
Konu olarak aslında güzel bir çıkış noktası var ama işlenişi beni tatmin etmedi. Özellikle bazı gelişmeler fazla hızlı ve kolay çözüldü gibi geldi. Biraz daha yavaş, biraz daha katmanlı anlatılsa çok daha etkileyici olabilirdi.
Benim için bu kitap, beklentimi karşılamayan ama tamamen de kötü diyemeyeceğim bir okuma oldu. Belki farklı bir zamanda okusam daha farklı hissederdim ama şu haliyle bende iz bırakmadı.
"Seni kızdırmak için bir ömür boyu vaktim var ama seni sevmek daha iyi bir seçenek. "
Selam
Öylesine güzel bir kitap ile geldim ki...
Hakkında konuşmadan önce tüm kalbimle önerebileceğim bir hikaye sunuyor yazar bize..
Rekabetten aşka..
İki didişen karakter..
Biri huysuz,sert ve soğuk..
Diğeri tam bir gün ışığı..
Üstelik ikiside yazar olma yolunda...ama bir sorun var...!!
Biri romantik metinler yazan sonu mutlu biten kitaplara aşık...
Diğeri romantik her şeye karşı edebi yazılar yazan o kişi...
Ve anlaşamayan bu karakterler tek bir kitap yazma işinde bir araya gelmek zorundaysa...
Rose ve Aiden ikisi de yazarlık atölyesinde ders alıyor. Rose ne kadar romantik aşığı ise Aiden de o kadar romantizmden nefret eden edebi kurgu yazarı.
Ve ikisi de her ders didişip duran, birbirlerinin metinlerini sert eleştiren ve sınıfın düzenini dalgalandıran o kişiler. Ve profesörleri buna bir dur diyor ve onlardan birlikte bir kitap yazmalarını istiyor. Bu kitap romantik olacak ve sonu kötü bitecek.
Kitabın romamtik kısımları Aiden'i gerse de sonunun kötü bitmesi de Rose için bir işkence. Ama kitabı yazmak için bir araya gelen ikiliyi bundan sonra bekleyen bizim için enfes
Tek sorun birlikte yazdıkları bu kitap birebir onları anlatması.
Yoksa bu bir sorun değil güzel romantik bir aşkın başlangıç noktası miydi ?
Bayıldım.
Tek kelime bu kitabı çok sevdim.
O kitabi yazarken ki durumları, birbirlerine hissettikleri her şeyi kitabın cümleleri gibi birbirlerine yollamalari aşırı güzel ve tatlıydı. Ama en güzeli Aiden'in neden başta o tavırları takındığını söylediği andı. Resmen aşık oldum
Tabi ki sonlara doğru biraz tökezlesek de Aiden güzel toparladı, yoksa vay halineydi. Bir de değinmeden geçemeyeceğim şey Rose'un mükemmel bir karakter olmasıydı. Herkese tatli sıcak ama asla kendini
#NergisKokuluYorum
Kitabımda Yok
Rosie romantik kurgular yazıp durmadan Taylor Swift dinlerken, Aiden mutlu sonlara inanmayan bir edebi kurgu yazarıdır. Şimdi birlikte bir kitap yazacaklardır. Ne ters gidebilir ki? Hayalperest Rosie, Tennessee’deki kasabasını bırakıp New York’ta yazar olma hayalinin peşine düşer; ancak en büyük düşmanı ve eski platonik aşkı Aiden Huntington’la karşılaşınca planları altüst olur. Sınıfta kalmamak için türlerini harmanlayarak onunla ortak bir roman yazmak zorunda kalır. Kariyer fırsatı çıktığında, düşmanlıkla başlayan hikâye aşka dönüşme tehlikesiyle karşı karşıya kalır… Ta ki sonu kendi istedikleri gibi yazmanın bir yolunu bulana dek. Birlikte yazılan bir hikâye, kontrol edilemeyen bir aşka dönüşür…
Rosie ve Aiden’a o kadar bayıldım ki! Baştan sona benim için çok tatlı bir hikâyeydi. Birbirlerinden pek de hoşlanmayan bu ikilinin birlikte kitap yazmak durumunda kalması ise beni fazlasıyla heyecanlandırdı. Aiden ve Rosie’nin hiç anlaşamıyor oluşları, eleştirileri ve biri tam bir mutlu son hayranıyken diğerinin mutlu sonlara hiç inanmıyor oluşuyla bu kitap nasıl yazılacak merakına düştüm. Aiden ve Rosie’nin bir kitap yazmak için bir araya gelmesiyle aralarındaki anlaşmazlık da adım adım azalmaya başlıyor. Birbirlerini tanıdıkça, zaman geçirdikçe ve karşılıklı bir şeyler paylaştıkça ikisinin de düşüncelerindeki değişimleri okumak çok hoştu. Özellikle kitap yazarkenki çatışmaları da beni çok keyiflendirdi. Yazdıkları karakterlerin de birbirlerinin soyadını yansıtması ayrı bir güzel detaydı bence. Özellikle birbirlerine açılmakta, hislerini dile getirmekte bu kadar zorlanıyorlarken hislerini karakterlerine geçirip aslında kendi hikâyelerini yazdıkları kısımlara ise bayıldım. Aiden’ın Rosie’ye öncelik verdiği anlar, onu değerli hissettirişi
"Kaybetmekten korkmuyorsan aşkın da kıymeti olmaz."
- SPOILER İÇERİR -
Rosie ve Aiden ortak bir ders alıyorlar. Derste herkesin yazdığı hikayelere yorum yapılıyor fakat Aiden, Rosie'ye hiç acımıyor. Çok sinir bozucu tavırları olan bir karakter.
Birbirlerinden nefret edip dersin huzurunu bozduklarından, dersi bırakmamak için beraber bir roman yazmak zorunda kalıyorlar ve çok şaşırtıcı (!) olarak kendilerini yazıyorlar, bu şekilde duygularını ifade ediyorlar ve kitap sayesinde yakınlaşıyorlar.
Yazdıkları kitaptan kesitler okumamız güzeldi.
Burs için seçilen hikayenin sahibi ortaya çıktığında Aiden'ın söyledikleri çok sinir bozucuydu. Kızın onu kıskandığını düşündü, cidden o kadar şeye rağmen nasıl böyle düşünebiliyor anlamadım. Sinir bozucu bir karakter olduğunu söylemiştim
Yazardan okuduğum ilk kitaptı, dili akıcıydı. Güzel bir hikayeydi yine de son bölümler bana geçmedi ya da biraz eksik hissettirdi. Biraz ara vererek okuduğumdan kaynaklı da olabilir. Smut bulunuyor.
