·116 syf.··Beğendi
···Okunma: 03 Haziran 2026 16:26 !!!DİKKAT SPOİLER İÇERİYOR !!!
2. Kez okuduğum Fareler ve İnsanlar kitabı benim için dostluk hikâyesinden çok yalnız insanların hikâyesiydi. Kitaptaki karakterlerin neredeyse tamamı bir şekilde dışlanmış, değersiz hissettirilmiş ya da yalnız bırakılmış insanlar. Bu yüzden birbirlerine karşı sert davranıyor, güç göstermeye çalışıyor ya da başkalarını ezerek kendi eksikliklerini gizlemeye uğraşıyorlar. Curley'nin saldırganlığı da, karısının sürekli ilgi arayışı da, diğer karakterlerin acımasız tavırları da bana biraz bunun sonucu gibi geldi.
George'un Lennie'ye sahip çıkmasını da yalnızca iyilik ya da sadakat olarak görmedim. Bence George da Lennie'ye en az Lennie'nin ona ihtiyaç duyduğu kadar ihtiyaç duyuyordu. Çünkü birlikte kurdukları o küçük çiftlik hayali, gerçekleşme ihtimali çok düşük olsa bile, sabah kalkıp çalışmaları için bir sebep veriyordu. İnsan bazen gerçekleşmeyeceğini bilse bile bir hayale tutunmadan yaşayamıyor.
Kitapta beni en çok etkileyen bölümlerden biri, yaşlı ve elini kaybetmiş olan işçinin köpeğiyle ilgili anlattıklarıydı. "Köpeğimi kendim vurmalıydım." derken aslında George'a farkında olmadan bir yol gösteriyordu. O an bu sözler merhamet gibi görünse de kitabın sonunda George'un önüne başka bir seçenek bırakmayan düşüncenin temellerini oluşturuyordu.
Finalde George sadece Lennie'yi vurmadı. Bana göre o kurdukları hayali, geleceği ve kendi hayatının anlam taşıyan son parçasını da vurdu. Bu yüzden kitabın sonu bir ölüm sahnesinden çok daha ağır geldi bana.
Romanın sonlarında geçen "Bu ikisinin canı neye sıkkın anlamıyorum ben." cümlesi ise aslında insanların naye dönüştüğünü net bir şekilde anlatıyor. Çünkü ortada yaşanan onca acıya rağmen insanların bunu anlayacak, hissedecek ya da empati kuracak kadar bile durup düşünmemesi aslında kitaptaki yalnızlığın en açık göstergesiydi. Belki de Steinbeck'in anlatmak istediği en acı şey buydu: İnsanlar bazen birbirlerine o kadar yabancılaşır ki karşısındakinin acısını göremez hale gelirler. Belki de kitap bu yüzden defalarca yasaklanmış.
Hepinize keyifli okumalar dilerim.