Kar Kurdu #okudumbitti
Kitaba @kitap_pinari_35 ’ın önerisiyle başladım; iyi ki de başlamışım. Çünkü daha ilk sayfalardan itibaren insanın içine çöken o Soğuk Savaş ağırlığını, Moskova’nın gri havasını, herkesin birbirinden sakladığı o “bir şeyler var ama kimse konuşmuyor” hissini o kadar iyi veriyor ki… Okurken resmen omzunun üstünden biri izliyormuş gibi tedirgin oluyorsun.
Kitabın en sevdiğim tarafı, konunun “tek bir suikast planı” gibi başlayıp kısa sürede çok daha büyük bir şeye dönüşmesi oldu. Bir yanda Washington’da masaya yatırılan o korkunç karar, diğer yanda Sovyetlerin gölgesinde yürütülen ölümcül bir görev… Ve tam “tamam, plan belli” dediğin anda işler öyle bir kayıyor ki, hikâye bir anda av–avcı oyununa dönüyor. Sürekli “şimdi ne olacak?” diye sayfa çevirten, elinden bırakmayan türden.
Alex Slanski karakteri klasik “taş gibi ajan” kalıbında değil; soğukkanlı ama insan tarafı da olan, geçmişiyle hesaplaşan bir adam gibi okudum. Yanındaki genç kadının hikâyeye kattığı duygu ise bence kitabın kalbini güçlendiriyor. Çünkü her şey sadece operasyon değil; hayatta kalma, güven, ihanet ve “devlet dediğin şey gerçekten kimin yanında?” sorusu da var.
Glenn Meade’in kalemini sevme sebebim de tam burada devreye giriyor: Tarihi arka planı bir dekor gibi kullanmıyor; sanki o dönemin tozunu, korkusunu, paranoyasını getirip masanın üstüne döküyor. O yüzden kitabı okurken “kurgu okuyorum” hissinden çok, “acaba gerçekten böyle bir dosya bir yerlerde duruyor mu?” hissi baskınlaşıyor.
Casusluk, tarih, gerilim seviyorsan ve temposu hiç düşmeyen, üstüne bir de karanlık politik katmanı olan romanlar hoşuna gidiyorsa “Kar Kurdu” çok sağlam bir tercih. Ben bitirince bir süre o soğuk atmosfer üzerimden inmedi… (Ve evet, yine Meade okumaya devam edeceğim. )
Sia Kitap
@meade_glenn
#karkurdu #glennmeade #kitapkolikkafasikitapyorumu #reklamdeğilöneri
Kar KurduGlenn Meade · Sia Kitap · 20261,132 okunma