Serenad inceleme
Zülfü Livaneli’nin Serenad romanı, sıradan bir aşk hikayesi gibi görünse de arka planında barındırdığı toplumsal, tarihi ve siyasi ögelerle okuyucuyu derinden sarsan, adeta "anlatılmayanların sesi" olan çok güçlü bir yapıt. Romanın merkezinde yer alan Maya Duran, üniversitedeki işi ve özel hayatındaki çıkmazlarla mücadele ederken hayatına dahil olan gizemli Profesör Maximilian Wagner ile tanışıyor ve bu noktadan sonra hikaye, bireysel bir anlatımdan çıkıp geçmişle ve köklerle hesaplaşmaya dönüşüyor. Livaneli; Kırım Türkleri, Mavi Alay, Nazi katliamları, faşizmden kaçan Yahudi bilim insanlarının Türkiye'deki üniversite reformunun temelini atması ve şüphesiz romanın en sarsıcı ahlaki merkezini oluşturan Struma Faciası gibi duyulunca şaşırılacak birbirinden farklı tarihi olayları mükemmel bir örgüyle harmanlayıp önümüze çıkarıyor. 1942 yılında Nazi Almanyası'ndan kaçan Yahudi mültecileri taşıyan Struma gemisinin Türk karasularında torpillenmesi tarihin unutulmuş ayıplarını dile getirirken, Profesör Wagner’in büyük aşkı Nadia’nın Naziler tarafından esir alınması insanlığın savaş dönemindeki ahlaki çöküşünü yüzümüze vuruyor. Açıkçası, Struma’daki o bombanın içimde patlayıp beni de darmadauman ettiğini hissettim; bu üzüntüyü başka türlü dile getirmem imkansız.
Yazarın sade ve akıcı dili, bu ağır konuların didaktik bir şekilde anlatılması yerine karakterlerin hayatına ustaca yedirilmesini sağlayarak okuyucunun empati kurmasını kolaylaştırıyor ve insanı sıkmadan araştırmaya itiyor. Maya’nın iç dünyası, modern Türkiye'de yaşadığı kadınlık, yalnızlık ve iş dünyasındaki zorluklar ile Profesör Wagner’in geçmişin yükünü taşıyan sembolik figürü çok gerçekçi işlenmiş. İçinde her milletten acıyı bulabileceğiniz bu kitap, bizi insan kılan şeyin bu acıları sahiplenebilmek olduğunu çok güzel hissettiriyor.
Sonuç olarak Serenad, okuduktan sonra uzun süre etkisinden çıkamayacağınız, unutulanları ve görmezden gelinenleri hatırlatan güçlü bir yüzleşme eseri.
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.