Tarık Tufan ‘ın kaleminden çok düşünülerek seçilmiş ,naif,zarif kelimeler beni romanın büyüsüne kaptırdı.Bu kitapta aşk nehrine kapılmış fakat mutluluğu bulamamış kahramanların hikayeleri anlatılıyor. Geçmişte Abdülhamit döneminde Derviş Ali ve Handan’ın büyük aşkı anlatılıyor.Birbirine kavuşamayan aşıkların sonraki jenerasyondaki torunlarının yaşamını okuyoruz.Kitapta aslında üç zaman anlatılıyor.Biz bu üç zaman içinde gidip geliyoruz.
Anne figürü çok önemli.Reyhan Hanım mutsuz bir evlilik yapmış ve 4.çocuk Nihal’den sonra eşi evi terk ediyor.Reyhan Hanım çocukları ile duygusal bir bağ kuramıyor,maddi destekleri ile hep yanında oluyor ama çocuklarda duygu eksikliği onların zamanla dağılmalarına yol açıyor.Birbirlerini anlamıyorlar ama anlatmak için de uğraşmıyorlar.
Güçlü karakterlerin katman katman derine inildiği kitapta ilerleyen sayfalarda Halide’nin öldüğünü ve ruhunun konuştuğunu ve eve haps olduğunu öğreniyoruz.Halide Nedim’e aşık fakat Nedim ona hiçbir neden söylemeden uzaklaşıp birkaç ay sonra Halide’nin kardeşi Nihal’le evlenmek istediğini aileye bildiriyor.Bu durum Halide’yi intihara sürüklüyor.Halide’nin ruhunun özgür olması için hayatla,insanlarla barışması gerekiyor.Kardeşler kitabın ilerleyen bölümlerinde toplanıp Canfeda Konağını satmak için toplanıyor ve eteklerindeki döküp konakla vedalaşıp geçmişleriyle barışarak konaktan ayrılıyorlar.
Nihal bir yazar olarak yaşadıklarını kaleme alıyor ve bir servet olduğu düşünülen Handan Hanım ‘un tablosunu da Nihal yanında götürüyor.
Derviş Ali’nin omzuna dokunan Şeyh, onu Halide’nin ruhuna götürüyor ve ikisi de sonsuzluğa doğru yürüyorlar. Kitabı çok beğenerek okudum.Olayların,kahramanların birbirileriyle bağlantıları çok güzel oturtulmuş.Abdulhamit dönemine ait bilgileri ile resim sanatının incelikleri,dervişlerin cezbe anına kadar çok güzel işlenmiş bir olay örgüsünü Halide’nin ve Derviş Ali’nin ağzından dinliyoruz.Tarihle harmanlanmış bu romanı herkese tavsiye ediyorum.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.