Cennetin Doğusu – İnsan Olmanın Romanı
John Steinbeck’in Cennetin Doğusu romanını bitirdiğimde elimde sadece bir hikâye kalmadı; insan doğasına dair onlarca soru kaldı. Kitap boyunca aileler, kardeşler, babalar, anneler, dostluklar ve düşmanlıklar anlatılıyor gibi görünse de aslında romanın merkezinde insanın kendi içindeki mücadele var.
Steinbeck, insanı ne tamamen iyi ne de tamamen kötü olarak çiziyor. Karakterlerin hemen hepsi hata yapıyor, acı çekiyor, seviyor, nefret ediyor, kıskanıyor ve pişman oluyor. Bu yüzden romandaki insanlar gerçek hayattaki insanlar gibi hissediliyor. Onları yargılamak kolay değil çünkü çoğu zaman aynı anda hem haklı hem haksız olabiliyorlar.
Kitap boyunca beni en çok etkileyen tema sevgi ve reddedilme oldu. “Bir çocuğun en büyük korkusu sevilmemektir.” cümlesi romanın büyük bölümünü açıklayabilecek kadar güçlü. Steinbeck, insanların yaptıkları birçok şeyin altında kabul edilme, sevilme ve değer görme isteğinin yattığını gösteriyor.
Romanın bir diğer güçlü yönü ise iyilik ve kötülük üzerine düşünmesi. “Bütün romanlar, bütün şiirler içimizdeki hiç bitmeyen iyi-kötü çekişmesi temeli üzerine kuruludur.” cümlesi bana göre kitabın özeti sayılabilir. Steinbeck kötülüğün varlığını inkâr etmiyor ama insanın seçim yapabilen bir varlık olduğunu da sürekli hatırlatıyor. Bu yüzden kitap kaderden çok sorumluluk üzerine kurulu.
Kitapta beni etkileyen bir başka şey de insanın kendini ve başkalarını tanıma çabasıydı. “Bazı insanlar yeşil rengi göremez ama göremediklerini hiç bilmeyebilirler.” sözü sadece bir benzetme değil; insanın kendi kör noktalarını anlatan güçlü bir düşünce. Roman boyunca karakterler hem başkalarını hem de kendilerini anlamaya çalışıyorlar.
Steinbeck’in dili ise sade görünmesine rağmen çok derin. Birçok cümle sayfalar sonra bile akılda kalıyor. Özellikle zaman, vicdan, sevgi, nefret ve insanın iç dünyası üzerine yaptığı gözlemler kitabı sıradan bir aile hikâyesinin çok ötesine taşıyor.
Cennetin Doğusu benim için insanların neden iyi ya da kötü olduklarını anlatan bir romandan çok, her insanın içinde iyilik ve kötülüğün birlikte yaşadığını anlatan bir roman oldu. Kitap bittiğinde karakterler kadar düşünceler de benimle kaldı.
Sonuç olarak Cennetin Doğusu sadece okunacak değil, üzerinde düşünülecek bir roman. İnsan doğasını anlamaya çalışan herkesin kendinden bir parça bulabileceği, yıllar sonra bile hatırlanacak bir eser.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.