Kişisel Yorumum ve Analizlerim
Ecinniler, daha önce okuduğum hiçbir Dostoyevski romanına benzemiyordu. Bu yüzden kitabı okurken sık sık diğer eserleriyle kıyasladığımı fark ettim. Bir Budala, Karamazov Kardeşler, Suç ve Ceza ya da Ezilenler kadar hızlı içine çekmedi beni. Hatta uzun bir süre boyunca alıştığım Dostoyevski atmosferini tam olarak hissedemedim.
Yaklaşık dokuz yüz sayfalık bu romanda çok fazla karakter ve olay örgüsü bulunuyor. Bu nedenle karakterlere ve ilişkilerine hâkim olmak zaman zaman zorlayıcı olabiliyor. Romanın büyük bir kısmında daha farklı bir anlatım ve kurgu yapısı hissediliyor. Ben kendi adıma Dostoyevski’nin o tanıdık kalemini ve derin psikolojik yoğunluğunu daha çok son yüz elli sayfada hissettim.
Ancak kitabın final bölümlerine yaklaştıkça roman bambaşka bir noktaya ulaşıyor. Dostoyevski’nin insan ruhunu çözümleyen o güçlü anlatımı, vicdan, günah, ölüm, inanç ve Tanrı kavramları etrafında etkileyici bir derinlik kazanıyor. Özellikle insanın kendi günahlarıyla yüzleşmesi ve cezasını yalnızca ahirete bırakmayıp bu dünyada da yaşaması fikri beni çok etkiledi.
Ecinniler benim için kolay okunan bir roman olmadı. Sabır isteyen, dikkat isteyen ve üzerine düşünülmesi gereken bir eserdi. Buna rağmen özellikle son bölümlerde karşıma çıkan bazı cümleler ve alıntılar uzun süre aklımda kalacak kadar etkileyiciydi.
Benim için Dostoyevski’nin en sürükleyici romanlarından biri olmasa da kesinlikle okunması gereken eserlerinden biri oldu. Farklı yapısıyla beni zaman zaman zorladı ama aynı zamanda düşünmeye ve sorgulamaya sevk etti. 
Fyodor Dostoyevski 
Ecinniler
Fyodor Dostoyevski Ecinniler
·
1 +1'leme
·53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.