"bir ara onu okuruz, bu tarifi yaparız, şu filmi izleriz.. belki şundan da ilham alırız, biraz tuz ve karabiber.." derken geride her şeyi yapmak istemenin verdiği maymun iştahlığı ile hiçbir şey yapmadan kalakalırız.. Bir şeyi öyle yapmalıyım ki off abi ne yaptı desinler gibi yaşanıyor. belki ben de buna alet olmaya başladığım için böyle düşünüyorum.. Ya da sadece ben böyleyim.. Sürekli birşeyler yapmak lazımmış hissi.. Boş kalma.. Tamam mantıklı.. Boş kalınca kafada şimşekler çakıp seni farklı senaryoları belki de yüzbinlerce açıdan tekrar tekrar çekip reddediğin bir setapa dönüyor.. Ya sürekli hayatını meşgul edip kendini görmezden gelmen gerek ya da kendini yiyip bitirmen gerekiyor gibi.. Anlamıyorum.. Her ikisi aynı anda hem mantıklı hem mantıksız.. Ortasını bulmak lazım, bu zaten cepte.. Ama neyi yapsan bir yerinde yanlışmış gibi.. Bilmiyorum..
·
559 Gösterim
2 Yorum
Öne Çıkan Yorum
Hiçbir şeyin sonu yok bu hayatta. Mükemmelliğin hele hiç yok. İnancım ve vicdanım doğrultusunda olabildiğince tutarlı yaşayıp, hayata dair geride kalan diğer hususlarda fazla kasmamayı tercih ediyorum. Vakit zaten kısıtlı. İnsan keşfettikçe vakit ya da imkan kısıtından canı sıkılıyor. "Cehalet mutluluktur" bu sözün bir noktada doğru olduğuna hak veriyorum, her geçen yıl.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.