Merhabalar, bugün sizlere Ece ile anne-kız okuma etkinliğinde okuduğumuz “Benim Kedim Bir Robot” kitabının yorumunu getirdim.
Ece, babası, annesi ve abisi Mete ile huzurlu bir yuvada yaşıyordu. Bir sabah her şey, Mete’nin fırına poğaça almaya gitmesiyle değişir. Evde poğaça beklenirken, kese kâğıdının içinden minik ve hasta bir yavru kedi çıkar. Aile bu beklenmedik durum karşısında şaşırsa da kediyi sahiplenir ve adını “Poğaça” koyarlar. Ancak Poğaça’nın arka bacaklarında bir problem vardır ve yeniden yürüyebilmesi için robot bacak ameliyatı olması gerekmektedir. Bunun üzerine aile, masrafları karşılamak için büyük bir dayanışmaya girer.
Acaba Poğaça için gereken para toplanabilecek miydi? Onu bekleyen umut dolu geleceğe kavuşabilecek miydi?
Daha ilk sayfalardan itibaren kızım kendini kitabın içinde buldu. Çünkü hikâyenin kahramanının adı da Ece’ydi ve o da beşinci sınıfa gidiyordu. Üstelik kitaptaki Ece gibi bizim Ece de abisinin sinir uçlarıyla oynamayı çok seviyordu. Bu benzerlikler kitabı onun için daha da eğlenceli hâle getirdi.
Ama kitabın bizi asıl etkileyen kısmı Poğaça’nın hikâyesi oldu. Çünkü Poğaça’nın yaşadıkları bize kendi kedimiz Leydo’yu hatırlattı. Onu da bir zamanlar sokakta hasta ve yardıma muhtaç bir hâlde bulmuş, uzun ve zorlu bir tedavi sürecinden geçirmiştik. Bu yüzden Poğaça’nın sağlık mücadelesini okurken kendimizi hikâyenin içinde bulduk.
Elbette kitap sadece hüzünlü anlardan oluşmuyor. Babaannenin takma dişleriyle ilgili bölümler ve Mete’nin kucağında bir köpekle çıkageldiği sahneler bize kahkaha attırdı.
Bunun yanında kitap oldukça eğiticiydi. Kullandığı dil, cümle yapıları ve aralara serpiştirilmiş küçük metaforlarla çocukların Türkçesini, imla ve dil bilgisi becerilerini geliştirmelerine katkı sağlıyor. Ayrıca teknolojinin yalnızca eğlence amaçlı değil, doğru kullanıldığında pek çok fayda sunan değerli bir araç olduğunu da çocuklara hatırlatıyor.
Benim en sevdiğim noktalardan biri ise aile bağlarının önemi oldu. Karşılaşılan sorunların birlikte hareket ederek aşılması, çocuklara çok kıymetli mesajlar veriyor. Ayrıca Ece’nin sınıfındaki dayanışma da çok güzeldi. Birlikte düşünmeleri, paylaşmaları, yardımlaşmaları, çözüm üretmeleri ve ortak bir amaç etrafında birleşmeleri çocuklara ekip ruhunu ve arkadaşlığın değerini gösteriyor.
Yazarımız Kaan Özdemir’in kalemine, yüreğine sağlık. Ayrıca çizimleriyle karakterleri tahayyül etmek yerine doğrudan görmemizi sağlayan illüstratör Ahmet Uzun’un da emeğine sağlık.
Özellikle hayvansever çocukların ve kedi dostu minik okurların mutlaka okuması gereken bir kitap. Hatta kedilerden çekinen çocuklar için bile onları kedilere yaklaştırabilecek tatlı bir başlangıç olabilir.
Biz çok severek okuduk ve gönül rahatlığıyla tavsiye ediyoruz.
Son olarak, yazarımızın "Okuyan çocuk kelimelerden kanat yapar." mottosuyla kurucusu olduğu @cocuk_okurlar_kulubu hesabını da takip etmenizi öneririm. Buradan öğrenci-yazar buluşmalarını takip edebilir, birbirinden değerli çocuk kitabı yazarlarını ve eserlerini keşfedebilirsiniz.
Keyifli okumalar.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.