José Mauro de Vasconcelos’un 1968 yılında yayımlanan Şeker Portakalı (O Meu Pé de Laranja Lima), yazarın kendi çocukluğundan derin izler taşıyan, dünya edebiyatının en dokunaklı ve sarsıcı büyüme hikayelerinden biridir. Roman, Brezilya’nın fakir bir mahallesinde yaşayan; hayal gücü sınır tanımayan, erken yaşta okumayı sökmüş fakat yaramazlıkları nedeniyle ailesinden ağır şiddet gören beş yaşındaki Zezé’nin iç dünyasını konu alır.
Zezé, uğradığı sevgisizliğe karşı sığınacak bir liman olarak bahçelerindeki küçük bir şeker portakalı fidanını (Minguinho) seçer ve onunla dost olur. Ancak küçük çocuğun hayatı, kendisine dünyadaki en saf şefkati ve gerçek babalığı aşılayacak olan Manuel Valadares (Portuga) ile tanışınca tamamen değişir. Eser, yoksulluğun doğurduğu aile içi şiddeti ve çocuk istismarını sansürsüzce gözler önüne sererken, bir çocuğun hayata tutunması için sevginin ne denli iyileştirici bir güce sahip olduğunu savunur.
Vasconcelos’un sadece 12 günde yazdığı ancak yüreğinde 20 yıl taşıdığını belirttiği bu romanda, yaşanan trajediler Zezé’nin çocukluk saflığını elinden alır ve ona acıyı erken yaşta keşfettirir. Özetle Şeker Portakalı, hüznü ve umudu çocuksu bir dille harmanlayan, insanın kalbine dokunan ve büyürken kaybedilen saflığı sembolize eden zamansız bir başyapıttır.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.