"Yaşamak, her şeyden önce dehşete katlanmak anlamına geliyordu."
Bosna Savaşı'nda henüz küçük yaşta olan Tijan Sila kendi anılarından yola çıkarak o dönemlerde neler yaşadıklarını, neler hissettiklerini ve yaşıtları olan çocukların karakter olarak dönüşümlerini anlatıyor. Savaşın çocuklar üzerindeki yıkıcı etkisi elbette yadsınamaz. Gülüp oynayarak büyümesi gereken çocuklar eğitimlerini bile zor şartlar altında görmek zorunda kalır. Savaş onları harabeler içinde dolaşmak zorunda bırakır ve ölüm ile yüzyüze gelerek psikolojilerini de alt üst eder. Belki de olması gerekenden de çok erken cinsellikle ilgili şeylere de merakları artar, bunda askerlere satmaya çalıştıkları dergilerin de etkisi de büyüktür.
Kitap kısa bölümlerden ve yazarın anılarından oluştuğu için hızlı akıyor. Fakat ben başlamadan daha çok trajedi okuyacağımı düşünüyorken yazar kendilerine acındırmaya çalışmadan sadece gördüklerini, başına gelenleri yazmış. Bu belki gerçekçilik açısından iyi olmuş fakat bildiğim kadarıyla adeta soykırıma dönen bu savaşın asıl yaşanan zulümlerine değinmemiş. Ya da bana yeterli gelmedi. Tabi yazarın amacı, çocukluk dönemini erken bitirip psikolojik travmalar yaşayayacak bir nesli anlatmaktı belki de.
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.