Anna,toplumun ikiyüzlülüğünün kurbanı mı?
Lev Tolstoy’un Anna Karenina’sını her düşündüğümde Tolstoy un zekasına saygı duyuyorum.Çünkü XIX. yüzyıl Rus toplumunun bir portresini değil, insan ruhunun en kuytu köşelerini aynada görüyormuş gibi hissediyorum. Benim için bu eser, sadece trajik bir aşk hikayesi değil; dürüstlük, toplumsal ikiyüzlülük ve mutluluğun doğası üzerine yazılmış muazzam bir iç gözlem gücüdür. Kitabı okurken zihnimde en çok yer eden ve beni sarsan temaları kendi penceremden şöyle ifade edebilirim:
“Bütün mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz ailenin mutsuzluğu kendine göredir."
Kitap giriş cümlesiyle gönüllere taht kuruyor...
Tolstoy eserine İncil'den ''Öç benimdir karşılığını ben vereceğim'' ayetiyle başlar..Levin ve Kiti ikilisi, Stephan Dolli ikilisi ve Anna Karenina Vronski'den bahsedilmektedir 19.yüzyıl Rus sosyetesi göz önündedir.Eserde toplum, köylü, ziraat sorunları, insan psikolojisi, kapitalizm, din, evlilikler, aldatmak ve toplumdaki mantığa sığmayan dayatmalar,çürüme gözler önüne serilmiştir.Çok önce bitmiş evlilikler sırf toplum baskısı ve zorunlu din kuralları adına devam ettirilmesinin meydana çıkardığı sorunlara Anna ve Aleksey Aleksandroviç karakterleri üzerinden anlatmıştır Tolstoy.
Tema incemesine gelirsek ,her karakterin yeni bir anlam arayışı ve üstünde düşünülmüş manalar içerdiğini görürürüz.Anna’nın Vronski’ye olan tutkusunu ve her şeyi göze alarak bağlarını koparmasını okurken içimde iki farklı sesin çatıştığını hissettim. Bir yanım Anna’nın sahte, sevgisiz ve mekanik evliliğinden kaçıp gerçek bir duygunun peşinden gitmesini büyük bir cesaret olarak gördü. Diğer yanım ise onun bu kararının getirdiği yıkımı, özellikle oğlundan koparıldığı sahnelerdeki o derin çaresizliği acıyla izledi.Beni en çok öfkelendiren, o dönem yüksek sosyetesinin ahlak anlayışı oldu. Erkeklerin gizli kaçamaklarına göz yuman, hatta Vronski’yi bir "jön" olarak alkışlayan aynı toplumun, duygularını dürüstçe ve açıkça yaşayan Anna’yı tamamen aforoz etmesini büyük bir ikiyüzlülük olarak algıladım.Anna’yı ölüme götüren şey bence sadece karşılıksız kalan sevgisi veya kıskançlık krizleri değildi; toplumun onu mahkum ettiği o korkunç yalnızlık ve yalıtılmışlığıydı.Gel gelelim Levin’e..Levin’in şehir hayatının yapaylığından kaçıp köye, toprağa sığınması, köylülerle birlikte tırpan sallaması bana her zaman çok samimi gelmiştir.Levin’in "Hayatın anlamı ne?" sorusuyla boğuştuğu, intiharın eşiğine geldiği o varoluşsal krizlerde kendimden çok şey buldum.Tolstoy’un, Levin’in ağzından dökülen içsel sorgulamalarla aslında Tolstoy.’un kendi ruhunu bize açtığını açıkçası bana hissettirdi..Levin’in Kitty yle kurduğu o sakin, emek isteyen ve doğayla iç içe olan evlilik, Anna’nın yakıcı ve yok edici tutkusunun tam zıttı olarak bana "gerçek mutluluğun" formülünü fısıldadı: Gösterişten uzak, samimi ve üretken bir yaşam.Elbette her karekterin eksik yanı var fakat öyle bir anlatım var ki bazı yerleri de görmezden gelebiliyorsunuz.Aşk'a aşık bir kadının, aykırı bir ruhu olan Anna Karenina'nın acısna karşın sosyeteye bir süre tepkisiz kalabilirsiniz ama sosyetenin Anna'yı dışlamasıni ,Vronski'yi sahiplenmesini kabullenemedim.Cümlelerime son verirken Anna Karenina’nın bitimine doğru, bir tren istasyonunda sadece Anna’yı değil, onunla birlikte toplumsal baskılara, kendi içsel karanlıklarına yenik düşen bir parçamı da bıraktığım toplumsal normlar karşısında vurucu şekilde hissettim. Bu kitap bana, insanın arzuları ile vicdanı, bireysel özgürlüğü ile toplumsal görevleri arasındaki o ezici dengeyi hayatım boyunca sorgulatacaktır.
··
316 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bugüne baktığımızda aslında değişen bir şey yok, demek ki her dönem insanoğlu aynı çember etrafında dönüp duruyor. Kendinden olmayanı dışlama, sorgulayanı etiketleme, toplumun dayattığı şeylere ne olursa olsun göz yummasını sağlama...
Çok derin, çok güzel bir inceleme olmuş, emeğinize sağlık 🤌👏💐
Kevser
Gönderi Sahibi
Bu dediğiniz her toplumda, her kurumda, her en az iki ve ya üç kişi topluluk oluşturan herkeste gerçekleşmektedir.Dönemler ayrı insanlar hep aynı.Gerçekten durumu çok iyi yakaladınız.Düsünceleriniz çok değerli, katkınızdan dolayı teşekkür ederim 🌸🌸
Merhaba Kevser Hanım.
Çok güzel bir inceleme yapmışsınız,emeğinize sağlık...
Edgar Allan Poe'nun bir sözünü okumuştum.
Diyordu ki; şüphesiz güzel bir kadının ölümü hayattaki en trajik şeydir... Cümleyi tam doğru kurmamış olabilirim ama bu minvaldeydi...
Anna'nın trajik ölümünü eseri okuyarak ya da izleyerek hatırlasam Edgar Allan Poe'nun bu cümlesi aklıma gelir.
Kitap, sağlık, huzurla kalın
📚🌺
Kevser
Gönderi Sahibi
Merhabalar Derya hanım okuldan şimdi geldim yeni dönüt yapabildim.Ben Anna Karenina yi okuduğumda verdiği algı direkt insan psikolojisi olmuştu.Cok müthiş bir noktaya parmak bastınız. İnsan Dünyada insan dertlerin anahtarı olabilmekteyken bazı dertlerin kilidi bile olabilmektedir, Katkınızdan dolayı çok teşekkür ederim🌸🌸