Bazı kitaplar hakkında cümle kurmak zordur Masumiyet Müzesi gibi.
Kemal ve Füsun...Okumaya başladığımda Kemal'e yer yer çok kızdım ama zamanla Kemal'i anlamaya başladım. Çünkü sadece Kemal'in, Füsun'a olan aşkını okumadım aşka farklı bir bakış açısından, eşyaların hafızasından bakmayı öğrendim. Kitapta sadece aşkı değil o zamanın toplumsal, siyasal, ekonomik durumunu da görüyoruz. Okuma sürecinde sıkıldığım bölümler de oldu doğrusu ama iyi yazılmış bir kitabın sonuna geldiğinizde hiç bırakmak istemeyiz ya ben de hiç bırakmak istemedim. Kitap bittikten sonra saatlerce Füsun ve Kemal'i düşündüm, onları anlamaya çalıştım ve hüzünlendim. Bazı romanlar okunduktan sonra rafa kaldırılır, bazılarıysa insanın zihninde yaşamaya devam eder. Masumiyet Müzesi benimle yaşamaya devam edecek.