Bayıldımmmmmmmm:))))))1000Kitap
Hüseyin Rahmi Gürpınar ile tanışma kitabım olan Cadı, benim için yılın en sürprizli okumalarından biri oldu.
Kitaba başlarken toplumsal eleştirilerle karşılaşacağımı tahmin ediyordum ancak okudukça karşıma çıkan katmanlar beni sürekli şaşırttı. Daha ilk sayfalarda toplumun önyargıları, dedikoduları ve özellikle eşini kaybetmiş bir kadın üzerinde kurduğu baskı dikkat çekiyor. Hüseyin Rahmi bunları sert bir dille değil, mizah ve hiciv aracılığıyla anlatarak hem güldürüyor hem düşündürüyor.
Fakat Cadı yalnızca toplumsal eleştirilerden ibaret değil. Olaylar ilerledikçe roman gizemli bir havaya bürünüyor ve okur olarak sürekli sorgulamaya başlıyorsunuz: Gerçekten doğaüstü bir durum mu var, yoksa bütün bunların mantıklı bir açıklaması mı olacak?
Benim için kitabın en etkileyici yanı ise ölüm, ruh, varlık ve yokluk üzerine açtığı düşünce alanı oldu. Ölümden sonraki yaşam, ruhun varlığı, ispiritizma, tekâmül ve hatta reenkarnasyon gibi konuların bu kadar eski bir Türk romanında karşıma çıkması beni oldukça şaşırttı. Üstelik bunlar hikâyeye sonradan eklenmiş gibi değil, romanın dokusuna doğal şekilde yerleştirilmişti.
Spiritüel konulara ilgi duyan biri olarak bu bölümlerle ayrı bir bağ kurdum. Belki de bu kitabı tam da şimdi okumam gerekiyordu. Çünkü farklı bir zamanda okusaydım, bana anlatmaya çalıştığı bazı şeyleri kaçırabilirdim.
Ve o son...
Gerçekten hiç beklemediğim bir sondu. Kitap boyunca kurduğum tahminlerin çoğunu boşa çıkaran, beni şaşırtan ama aynı zamanda çok tatmin eden bir finalle karşılaştım.
Cadı benim için yalnızca bir Türk klasiği değil; mizahı, toplumsal eleştiriyi, gizemi ve varoluşsal sorgulamaları bir araya getiren unutulmaz bir okuma deneyimi oldu.
Hüseyin Rahmi Gürpınar için ise tek bir şey söyleyebilirim:
Keşke daha önce tanışsaymışım.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.