Kitap Adı: Sırça Fanus
Yazar Adı: Sylvia Plath
Sayfa Sayısı: 256
Kitap Türü: Otobiyografik Roman
Değerli Okur:
Yazar bu kitapta kendi hüzünlü yaşamından izler taşıyan bir hikâye anlatıyor. Öyle bir hüzün ki, okuyucu olarak siz de zaman zaman öfkeye, çaresizliğe ve üzüntüye kapılıyorsunuz. “Bunu da mı yaşadın?” ya da “Bunu da mı yaşattılar?” diye düşünmeden edemiyorsunuz.
Boşuna “En büyük acıyı en yakınlarımız yaşatır.” dememişler. Kitapta da sevginin nasıl kırılıp zaman zaman nefrete dönüşebildiğini görüyoruz.
İnsanın kendi sessizliğinden rahatsız olması mümkün mü? Bu kitabı okuyunca bunun da mümkün olduğunu anlıyoruz. Sylvia Plath yaşadıklarını öyle güçlü bir dille anlatmış ki ne abartılı geliyor ne de eksik kalıyor.
Yazara göre insan, hüzünlü renklerle karşılaştığında kendi hayatını hatırlıyor ve bir süre sonra kendi gölgesine sığınıyor. Yaşamı ise çoğu zaman bir sahtelik olarak görüyor.
Kitabı okurken en çok dikkatimi çeken şey, Esther’in umutla arasına koyduğu mesafe oldu. Oysa bana göre insanın tutunabileceği küçücük de olsa bir umut her zaman vardır. Fakat Esther, yaşadığı karanlığın içinde bunu göremiyor ya da görmek istemiyor gibi geliyor. Bu yüzden bazı bölümlerde ona üzülürken, bazı bölümlerde ise “Artık dur ve kendin için bir şey yap.” demekten kendimi alamadım.
Sırça Fanus, sadece bir roman değil; insanın kendi içine yaptığı karanlık ve sarsıcı bir yolculuk. Bu nedenle okunması zor olsa da unutulması kolay olmayan kitaplardan biri.
Belki siz de okurken Esther’in yerine kendinizi koyup onun göremediği bir umudu aramışsınızdır. Ben aradım. Belki de kitabın bende bıraktığı en derin iz buydu. A. Özgür
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.