Tanpınar'ın Mahur Beste eserini lisans yıllarımda final ödevi olarak okumuştum. Ancak ödevlendirme şeklinde okunan kitaplar bana hep eserin ruhunun biraz kaybolduğu hissini verdiği için arkadaşımla birlikte bu eseri tekrar okudum ve iyi ki okumuşum -nehir roman serisine devam edeceğiz-.
Tanpınar'ı eleştirmek, beğenip-beğenmemek ne haddimize:) O yazsın biz faniler her birini keyifle okuyalım derim. Eserde belli başlı bir baş figür ya da sırasıyla giden bir olay örgüsü yok. Behçet Bey'in hayatına şurdan burdan giren bir yığın insanla birlikte aslında o dönemin şartlarını okuyoruz. Babası kadar güçlü ve baskın olmayan Behçet Bey'in hayatı, tıpkı Osmanlı gibi geçmiş dönemin padişahları kadar başarılı olamayan silik padişahlar ve o ihtişamlı devletin yıkılış anındaki gibi hüzünlü. Kendisini bozuk saatleri tamir etmeye, şirazesi kaymış kitapları ciltlemeye adayan Behçet Bey'in yaşam pratikleri, o dönemin yeniden onarma çabaları gibi nafile kalıyor.
Kitapta altını çizdiğim, dönüp defalarca okuduğum, burada alıntı olarak tek tek yazdığım, arkadaşımla konuşurken üzerine hayran hayran sohbet ettiğim müthiş güzellikte edebiyat incileri var. Henüz okumamış olanlar mutlaka listlerine ekleyerek bu eserle tanışmalı, sanırım biz okuyanlar ise bu edebi şölene dönüp tekrar tekrar okumaya devam edeceğiz.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.