Emine Işınsu’nun kalemiyle tanıştığım ilk kitap oldu. Yazarın üslubu çok sade ve aşırı akıcı. Tarihi ağır bir olayı güzel bir kurguyla anlatmış; hiç sıkılmadığım bir okuma oldu.
Roman, Bulgaristan Devrimi’nden 1976’ya uzanan süreçte Bulgaristan’daki Türklerin yaşadığı acıları, zulmü, asimilasyon baskını, yoksulluğu ve yokluğu küçük İlay’ın gözünden anlatıyor.
İlay’ın karakteri beni en çok etkileyen unsurlardan biriydi. Hem aşkına hem Türk kimliğine karşı ne kadar baskı görürse görsün gösterdiği sadakat gerçekten etkileyiciydi. Dedesinden aldığı “Türklük ateşi”ni içinde taşıması ve bu ateşin hiç sönmemesi kitabın en güçlü yanlarından biri. Emine Işınsu, o dönemde yaşanan olayları özellikle kadınların ve çocukların maruz kaldığı zorbalıklar ve haksızlıklar üzerinden çok çarpıcı bir şekilde yansıtıyor.
Kitap da en çok kızdığım karakter ise İlay’ın babası oldu. Kız çocuğu olduğu için ona sevgi göstermemesi ve eşini değersiz görmesi
çok rahatsız ediciydi . Eşin de çocuğun da canından bir parça olduğunu unutmak… Yazar, bu tutum üzerinden o dönemin kız çocuğuna verilemeyen değeri başarılı bir şekilde eleştiriyor.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.