Hayattaki en büyük şansım, öğretmen bir anne babanın çocuğu olmak. Ama annesi Halk Eğitim Merkezi'nde bir öğretmen ise duble şans oluyor bu. Çünkü beni daha küçücük bir çocukken tiyatroyla tanıştırdı adeta sanatın içine doğdum diyebilirim:) Çocukluğum sahne arkasında, o kocaman kadife perdeyi açıp kapatan düğmeyle oynamakla geçti. Salon benim için uçsuz bucaksız bir oyun alanıydı; bir oyun günde beş temsil yapıyorsa beşini de soluksuz izler, repliklerini ezberlerdim. İşte Alexandre Dumas’nın ünlü romanından uyarlanan Kamelyalı Kadın da benim için böyle çünkü 100 kez izlesem asla doymam:) Mersin Devlet Opera'dan tam 4 kez izledim!
Fihrist Kitap'ın bu paralel çevirili edisyonu, Violetta ile Alfredo’nun o trajik aşkını sayfaları çevirirken bir kez daha hissettim ki bu eser sadece romantik bir kavuşamama hikayesi değil, aslında 19. yüzyıl Paris sosyetesinin o soğuk, maskeli ve ahlaki ikiyüzlülüğünü yüzümüze çarpan muazzam bir toplumsal eleştiri. Violetta, gerçek aşk uğruna alıştığı o lüks ve ihtişamlı hayatı geride bırakıp kendine temiz, yeni bir düzen kurmaya çalışırken; onun bedenini eriten o dönemin amansız hastalığı verem, bana göre aslında toplumun ahlaki çürümüşlüğünü simgeliyor. Sosyal normların, yanlış anlaşılmaların ve o ağır mahalle baskısının gölgesinde, bu saf aşkın daha ilk perdeden itibaren acı dolu bir sona mahkum edilişini izlemek insanın yüreğini fena halde burkuyor.
Böylesi güçlü ve kült eserlerin bir okurun kütüphanesinde mutlaka bulunması gerektiğine inanıyorum. Fihrist Kitap’ın bilgilendirici dipnotlarıyla zenginleşen bu libretto, bana kitaplığımın en özel köşesinde yerini alacak son derece keyifli bir okuma sundu.
Ve son olarak yaşasın Opera!
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.