Sabahattin Ali’nin ölümsüz eseri Sırça Köşk’ü büyük bir hayranlıkla bitirdim. Kitaptaki her öykü ayrı bir toplumsal yaraya parmak basıyor ancak kitaba adını veren o son masal, bende bambaşka bir iz bıraktı.
1940'larda yazılan bu alegorik masal, adeta bugünün dünyasını ve mevcut iktidar yapılarını anlatıyor. Kendi kendine yeten bir halkın, üç asalağın manipülasyonuyla nasıl yapay bir "güce" muhtaç edildiğini; halkın sırtından beslenen o sırça köşklerin aslında ne kadar kırılgan olduğunu çok net görüyorsunuz.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.