Nietzsche felsefesinin ve bireyciliğin son noktasına yapılan yolculuğu anlatan bu kitap, aşk gibi, genel kanının merkezinde olan bir olgunun nasıl da felsefede ve hayatımızda aslında bir alt başlık olduğunu çok marifetli bir şekilde aktarabilmiş. Kesinlikle okuması kolay veya temposu iyi ayarlanmış bir hikaye sunmayan bu eser, son kısımları ile kendi derdini ortaya oldukça cesur bir şekilde ortaya koyabilmiş. O kadar cesur ve kendi ayakları üzerinde durabilen bir mesajı var ki; eserin yazarı bile kitabın yanlış anlaşıldığını, (basit) bir bireycilik yenilgisi hikayesi anlattığını açıklamak durumunda kalmıştır. Benim fikrim, kitabın klasik arasında yer bulabilmesinin en büyük sebebidir bu yanlış anlaşılma.
'O kitaplar yazılmıştı.'
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.