Bir Anne Kızın Gerçeklerden Kaçış Öyküsü
Biz Kimden Kaçıyorduk Anne? kitabı ile dizi sayesinde tanıştım. Genelde diziler ya da filmler kitaba göre zayıf kalıyor; ancak burada uyarlamanın çok doğru yapıldığını düşünüyorum. Karakter seçimleri gayet yerindeydi, özellikle de Melisa Sözen kızını tek başına dünyanın kötülüklerinden korumaya saplantılı bir şekilde kafayı takmış anne rolünde çok iyi iş çıkarmıştı.
Romana dönecek olursak, ikilinin yer yer hastalıklı boyutlar taşıyan anne kız ilişkisi, bitmeyen kaçışları kitabı çok sürükleyici kılıyor. Annenin kızına sürekli "bambim" diye hitap ettiğini, onun büyümesine bir nevi izin vermediğini, o büyüdüğünde yalnız kalacağından korktuğunu ve kendi hayatını tamamıyla onun üzerine kurduğunu görüyoruz. Karamsar ve hayata küsmüş, insanlara güvenini tamamen yitirmiş anne karakteri kızının özgürlüğünü tamamen kısıtlıyor ancak şefkatli bazen çaresiz halleri onu bir diktatörden çok yaralı bir anne karakterine büründürüyor. Karakterin kaçışı büyük ölçüde geçmişinden. Ancak kendimizden kaçmamız mümkün olmadığından gittiğimiz hiçbir yer bize geçmişi unutturmayacaktır. Anne kızıyla dünyayı geziyor, gitmediği ülke otel vs kalmıyor, ama günün sonunda taşıdığı hep aynı beden, aynı ruh, aynı düşünce yapısı. Kitap burada bize diyor ki, kafanızın içini değiştirmediğiniz sürece nereye giderseniz gidin kişiler ve olaylar değişecek ama sonuçlar aynı kalacak. Sonunda beklendiği üzere kızı için hayatını feda ediyor anne. Çünkü biliyor ki bu kaçışın bir sonu yok, durmanın tek yolu belki de tamamen gitmek.
Özetle; kitap reel dünyanın gerçeklerine, insanların sahteliğine ve ikiyüzlülüğüne dayanamayan, masumiyeti atfettiği kızını ise bu sahtelikten korumak için her şeyini feda eden bir annenin öyküsü. Ama bu davranış şekli hem kendine hem kızına karşı ne kadar adil? Bu da yoruma açık bir konu.
Sürükleyici bir kitap, tavsiye ederim.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.