Biz Kimden Kaçıyorduk Anne?

7,7/10  (7 Oy) · 
38 okunma  · 
5 beğeni  · 
739 gösterim
"Bizi üzenler cezasını bulurlar Bamjrim. Bulmaları gerekir. Annen bunun için var. Burada kaldı. Seni üzenlere günlerini göstermek için. Kabalığın ve kötülüğün cezasını vermek için."
Biliyorum Annecim.
Onlara cezalarını vermek zorunda kaldığını biliyorum.

Perihan Mağden'in çağdaş bir kült roman haline gelen İki Genç Kızın Romanı'ndan beş sene sonra yazdığı ve şimdiye kadar on iki ülkede yayımlanan romanı Biz kimden kaçıyorduk Anne? yakıcı bir ilişkinin içinde, acı bir sona adım adım ilerleyen bir anne-kızın hikâyesi. Şehirden şehire, otelden otele kaçmak zorunda kalan dünya güzeli bir kız çocuğu ve kendisine hiç benzemeyen eksantrik annesinin bu kaçışları sırasında geçmişlerini saran sırlar, sayfa sayfa çözülen bir sarmalla okur tarafından keşfediliyor. Mağden'in ana temalarından olan anne-kız ilişkisinin çıkmazları, bu romanda yoğun bir sevgi-nefret gelgitinde sürüklenen bir hayat ve çocuğunu tek başına büyüten annenin dramıyla yeni bir boyuta taşmıyor.

"Kırık bir kalbin romanı; aynı zamanda tekinsiz bir gerilim..."
-Neue Luzerner Zeitung- İsviçre
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Mayıs 2012
  • Sayfa Sayısı:
    182
  • ISBN:
    9786051410739
  • Yayınevi:
    Everest Yayınları
  • Kitabın Türü:
niluferinkitapligi 
 23 May 13:16 · Kitabı okudu · 2 günde · 7/10 puan

Bir anne ile kızının kaçış öyküsü.Bu cümleyle başladım ama,"Kızım Olmadan Asla" tarzı bir kaçış romanı gelmesin aklınıza.Görünmeyen,kimliği bilinmeyen bir düşmandan kaçan;hatta kaçmaktan bile kaçan bir roman bu.
İlk birkaç bölüm boyu -aynen kitabın isminde olduğu gibi- neden,kimden kaçtıklarını anlamaya çalışıyorsunuz. Aileden mi,eski eşten mi,saplantılı sevgiliden mi,polisten mi,alacaklılardan mı derken;satır aralarına sıkıştırılan ayrıntılarla,bölüm bölüm aydınlanıyor olay örgüsü,çözüyorsunuz.Köklerinden kaçan;insanı insana,insanı şehrine, evine,kanepesine bile bağlayan alışkanlıklar üzerine örülmüş yerleşiklikten kaçan,korkularından kaçan,en nihayetinde kendinden kaçan ve kızını hayatın kirlerinden korumaya çalışarak soyutladığı hayatlardan kaçan;hatta dozu biraz paranoyaya kaçan bir kaçışın romanını buluyorsunuz.
Bir kız çocuğunun gözünden anlatılan roman;depresif üslubuyla da trajik sonuyla da insanı kendine kilitliyor.Anne-evlat bağı üzerinden ilerlediği için de illa ki bir yerinizden yakalayıp çarpıyor. Melankolik günlerinizde okumamanız önerisi ile tavsiye edebilirim.

Irem 
31 Mar 2015 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Daha önce okumadığım, bir insanın aklına nasıl böyle bir hikaye gelebilir diye okuru hayretten hayrete sürükleyen bir anne kızın hikayesi. Hele bir de yazan Perihan Mağden oldu mu bir solukta okuyor insan.

Kitaptan 1 Alıntı

" herkesin dua kitabı kendine " diyor annem. " bizim dua kitabımız, onlarınkinden hiç de önemsiz ya da aşağı değil bambim. yalnızca aptallar sırf kendi kitabının değerli olduğunu sanır. oysa mühim olan, herkesin bir kitabının olması. onu doğru dürüst okuyabilmek önemli olan. hiçbir dua kitabı diğerinden daha mühim ya da daha üstün değildir."

Biz Kimden Kaçıyorduk Anne?, Perihan MağdenBiz Kimden Kaçıyorduk Anne?, Perihan Mağden