Kıyısız- Türker Armaner
...
"Neresinin dışarısı neresinin içerisi olduğunu bilemediğiniz zamanlar olur. İki tarafı da kullanılabilen yağmurluklar gibi, bir içeriyi, bir dışarıyı uygun görürüz kendimize.
Biriyle yakın, çok yakın olmak istersiniz. O kadar ki, bir iken ayrılmış gibisinizdir. Yeniden başlangıç durumuna; insanların, sözlerin, tortuların olmadığı o başlangıç durumuna dönmek istersiniz. Ama artık bir değilsinizdir. Dahası, onun bu başlangıç durumuna dönmek istemediğini fark edersiniz; bir olduğunuz durumu hatırlamıyordur bile. O zaman, ikiliği sona erdirmek için ondan da kurtulmak istersiniz. Doğal diye dayatılan, iki olmaktır. Sizse hep bir olmayı özlersiniz."
Kitabın tanıtım yazısında... sanırım kitaba dair en sahih tespitler bunlardı...ikinciyi kabul etmeyen bir'den bahsediyoruz...benzer düşünceler...benzer hayalller...benzer düşler...bazen bir yazarın satırları arasında gezinirken kişiliğimiz ile benzerlikler bulmanın tuhaflığını yaşarız ya ...tek olmadığımızı fark ettiğimiz o tuhaf ân... Kitap boyunca yazar tekilliğini, düşlerinin ulaşılmazlığını kendi anlaşılmazlığını anlatmış? Ne gibi? Kürek çektikçe ileri değil dibine (mesafe) kat edilen bir gölde...kürek çekmek gibi....
Okuyucu kürek çektikçe daha derinlere ilerlemeye davet ediliyor...kimse paylaşılamaz ve çoğaltılamaz bir'in yanında kalmak istemez sanırım...bir uğrayıp ayrılmak, bir selam vermek en selametli yoldur okuyucu için.
Ben selam verip ayrıldım. Çünkü kürek çektikçe ilerlemeyi sevenlerdenim ben, dibe çekilmek sanırım başka bir yazarın güzergâhında bana göre değil...
·
79 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.