Ah Wilbur Bey ah, 81 yaşına gelmişsin ama insanın keşkeleri emekli olmuyormuş demek ki.
Matt Haig'in Gece Yarısı Treni kitabında Wilbur, geçmişinin önemli duraklarına uğrayıp hayatına yeniden bakma fırsatı buluyor. Tek bir kural var: Geçmişteki halinle konuşmak yok. Ama bizim Wilbur Bey kurallara pek bağlı kalamıyor.
Yaşlı karakterlerin hayatlarına dönüp bakmaları bana her zaman daha dokunaklı gelir. Genç bir insanın "keşke"leri ile 81 yaşındaki bir insanın "keşke"leri aynı ağırlığı taşımıyor. Bu yüzden kitabın genç bir okurda bırakacağı etki ile bende bıraktığı etkinin aynı olmayacağını düşünüyorum. 81 yaşında olmasam da :) ister istemez kendi hayatımı da düşündüm. "Şunu farklı yapsaydım ne olurdu?" diye. Ama galiba önemli olan geçmişi değiştirmekten çok, onunla barışabilmek.
Kolay okunan, yer yer hüzünlendiren ama insanın içini karartmayan bir kitaptı.
Ben sevdim. Bazen tam da böyle, yormayan ama kalbe dokunan hikâyeler okumak iyi geliyor.
·
254 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.