Söyleme Bilmesinler — Bir Aile Anatomisi
Yarattığı her karakterle bizi kendi hayatımızın en kuytu köşeleriyle yüzleştiren Şermin Yaşar, bu eserinde de edebiyatın o sarsıcı gücünü sonuna kadar hissettiriyor. Kitabı her elime alıp bitirdiğimde, sayfaları kapatıp "Vay ben ne okudum?" diye kendimi sorgulamaktan alıkoyamıyorum. Çünkü yazar, sadece bir hikaye anlatmıyor; hepimizin bir şekilde kıyısından geçtiği aile trajedilerini önümüze seriyor.
Omuzlara Yüklenen Sorumluluklar ve Görünmez Bağlar
Romanın en gerilimli ve üzerine en çok düşünülmesi gereken yönü kesinlikle aile bağları. Anne ve babaların, kendi gerçekleştiremedikleri hayalleri, kendi korkularını ya da sırlarını çocuklarının üstlerine birer yük olarak bırakmalarını izlemek insanı derinden yaralıyor. Bir çocuğun, bir gencin omuzlarına daha yolun başındayken yüklenen bu ağır sorumlulukları düşündükçe, sayfalar arasında ilerlerken içsel olarak daha da geriliyorum. Yazar, ebeveynliğin o bazen koruyucu görünen ama aslında prangaya dönüşen sevgi biçimini çok çıplak bir şekilde yüzümüze vuruyor.
"Ne Ara Biz Buraya Geldik?" Dedirten Bir Akıcılık
Kitabın bu kadar ağır ve insanı geren temaları işlemesine rağmen okuru asla sıkmaması ise muazzam bir kalem işçiliğinin kanıtı. Olaylar o kadar yerinde, o kadar organik ve ritimli bir şekilde akıyor ki, kendinizi adeta bir nehrin akıntısına bırakmış gibi hissediyorsunuz. Karakterlerin dünyasına o kadar hızlı çekiliyoruz ki, zaman mefhumu kayboluyor. Son sayfaya geldiğinizde yaşanan o şaşkınlık kaçınılmaz oluyor: "Biz ne ara buraya geldik, bu kitap ne ara bitti?"
Kısacası Söyleme Bilmesinler, sürükleyici temposunun ardında çok ağır ailevi yükler taşıyan, okuru hem sarsan hem de kendi bağlarını sorgulatan, edebiyatın o derin sokağına tamamen ait olan çok güçlü bir roman.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.