1 Yorum
Hakkıcan
Gönderi Sahibi
Nietzsche'nin şu sayfaya kadar olan şiirlerinde; iyiye, güzele, doğaya hasreti çok derin. Aslında tasvirleri çok güzel, kötüyü değil çoğunlukla iyiyi tasvir ediyor ancak sonunda uzak kaldık, hasretiz gibi aslında bunların hayali olduğunu gösterir cümleler kuruyor. Karamsarlığı kendi içinden değil aslında, insanlar ve dünyadan kaynaklı. Zaten "beni anlamıyorlar ben bu kulaklara göre ağız değilim" cümlesi de buna bir gösterge olabilir. Kendisine nihilist denmesini zaten hiç anlamıyorum. "Üst insan" gibi bir amaç belirleyen, insanlara bunun yolunu gösteren ve bunu para, mal, mülk, şan, şöhret gibi maddi ve kişinin kendi iç dünyasıyla alakalı olmayan şeylere bağlamayan biri nasıl nihilist olabilir?
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.