Puan vermedi·480 syf.····Okunma: 07 Haziran 2026 17:02 "Kömür tozunu hava diye ciğerlerine çeken o küçük çocuklar için mücadele edeceğim..."
Emma, kardeşini yıllar önce kömür madenindeki o karanlık nehirde kaybetmişti. Anne ve babasının ölümünün ardından, acı hatıralarla dolu olan bu kasabaya geri dönmek zorunda kalır. Ve orada, çocuk işçilerin sömürüldüğü büyük bir adaletsizlikle yüzleşir.Hikayenin teması, tarihi dokusu ve anlatmak istediği dram gerçekten çok güçlüydü.
Yazarın bazı yerleri gereksiz uzattığını düşünüyorum. Okurken beni yer yer sıktı ve temposu biraz düştü. Ama sonu... Kitabın finalinde hiç beklemediğim bir şey oldu ve beni gerçekten çok şaşırttı. Sırf o tahmin edilemez sonu görmek bile aradaki durgun sayfalara katlanmaya değerdi. Dürüst ve şaşırtıcı biten bir dram hikayesi okumak isterim derseniz kesinlikle şans verin.
• "Belki de yıllar önce solan vicdanımın çiçekleri yeniden açar..."
• "Eşitsizlik... Belki de konu masumların ölümüyle acı çekişi olduğunda eşitlik ve adalet diye bir şey yoktu..."