Sabahattin Ali'nin 1943 yılında yayımlanan Yeni Dünya adlı öykü kitabı, toplam 13 hikâyeden oluşur ve yazarın toplumsal gerçekçi sanat anlayışının en olgun örneklerini barındırır. Kitap; Anadolu insanının yoksulluğunu, köylü ile şehirli arasındaki derin uçurumu ve dönemin sosyal adaletsizliklerini tarafsız ama sarsıcı bir gözlem gücüyle aktarır. Kitaba adını veren "Yeni Dünya" öyküsünde olduğu gibi, yazar genellikle sıradan insanların trajedilerini, umutlarını ve hayatta kalma mücadelelerini merkeze alarak toplumsal yapının aksayan yönlerini ustalıkla teşhis eder. Ali'nin sade dili ve derin psikolojik tahlilleri, bu eseri Türk öykücülüğünün temel taşlarından biri haline getirmiştir.