Bazı kitaplar insanı hikâyenin içine çeker, bazıları ise insanın kendi içine dönmesine vesile olur. Hüzünlü Kaplan benim için ikinci gruptaydı. Okurken sık sık durup nefes alma ihtiyacı hissettim; çünkü Neige Sinno yalnızca bir hikâye anlatmıyor, sessizlikleri, yaraları ve yüzleşmeleri de görünür kılıyor. Yer yer detayların yoğunluğu beni yorsa da bu durum kitabın etkisini azaltmadı. Aksine, anlatının samimiyetini, cesaretini ve dürüstlüğünü daha da güçlendirdi.
Kolay okunan, rahatlatan bir kitap değil; zaman zaman sarsan, rahatsız eden ve insanı kendi düşünceleriyle baş başa bırakan bir metin. Ama edebiyatın en kıymetli taraflarından biri de bazen tam olarak budur. Susulması kolay olan şeyleri dile getirebilmek... Son sayfayı kapattığınızda hikâye bitiyor belki ama düşündürdükleri uzun süre sizinle kalmaya devam ediyor.
Hüzünlü Kaplan, zorlayıcı ama unutulmayacak bir okuma deneyimiydi.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.