Bugün, kalemini severek okuduğum Beyza Alkoç'un Bul Beni serisinin ikinci kitabının yorumuyla geldim. İlk kitap; yaşanan kayıp ve peşinden ortaya çıkan olaylarla kendisini merakla okutmuştu. İkinci kitap ise gerçeklerin ortaya çıktığı, bilinmeyenlerin öğrenildiği, beni şaşırtan ve keyifle okutan bir eser oldu.
Her şey, Derin'in yakın arkadaşı Baran'ın kaybolmasıyla başlamıştı. Baran'ın onunla yaptığı kavgadan sonra ortadan kaybolması, tüm okları Derin'in üzerine çekmişti. Derin için en büyük şans; Dünyaca, Can ve Berfu gibi arkadaşlara sahip olmasıydı. Aziz Ata ile yolları kesiştikten sonra geçmişin sırları da bir bir ortaya çıkmaya başlamıştı.
İkinci kitap, Derin'in yaşananlardan sonra uzaklaşmaya karar vermesiyle başlıyor. Yurt dışında olan Derin, Türkiye'den aldığı bir telefonla geri dönmek zorunda kalır ve gelir gelmez kendisini yine bir kaosun içinde bulur. Üstelik artık sadece kendisini değil, yanında olması ve bu ortamdan koruması gereken bir canı da vardır.
Derin'in iki kitapta da yaşadıkları hiç kolay değildi. Genç yaşına rağmen ayakta durmaya ve güçlü olmaya çalışıyordu. Aziz Ata hakkındaki düşüncelerim ise karışık; bazen beni sinir etse de onun da haklı olduğu yanlar vardı. Yine de Derin'le gelişen ilişkilerini okumayı sevdim. Dünyaca, enerjisi ve neşesiyle beni yine gülümsetti. Berfu için "Herkesin hayatında böyle bir arkadaşı olmalı," dedim. Mahperi ablanın yeri de çok başkaydı. Bu grubun arkadaşlıklarını ve aralarındaki bağı çok sevdim.
Kitabın sonuna doğru ortaya çıkan gerçekler beni hem şaşırttı hem de üzdü. Bu kitabı her yönüyle ilk kitaptan daha çok beğendim. Türü sevenlere tabii ki tavsiye ederim
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.