"Bana sorarsan, bütün bu belalar bu kitaplar yüzünden. Kitaplar bir yandı mı, hiçbir şey düşünmez, güzel güzel yaşarız.” (s. 407)
Kitabın arka kapağında “Bir ülkenin hikâyesi, bir insanın hayatında saklıdır.” yazıyor. Ancak kitabı bitirdiğimde bu vaadin çok da karşılanmadığını hissettim.
Aslında güzel bir açılış cümlesi var: “Ben bir tohumum. Geldim, kendimi bu şehre ektim.” diyor yazar. İlk bölüm de aynı şekilde merak duygusunu canlı tutuyor. Anlatıcı, köyünden kente eğitim almak için gelmiş ve akademisyen olma yolunda ilerleyen bir genç. Ancak bir yandan da köylülerinin, özellikle köyün sözü geçen isimlerinden (muhtarı diyebileceğimiz) “Yaşlı Enişte”nin taleplerini geri çeviremediği için sürekli bir koşturmacanın içinde kendini buluyor ve bunun nedenlerini anlatıyor.Sonra kendisi bambaşka yerlere savrulurken, köyü de değişiyor elbette!
Anlatıcının yaşam öyküsü ile köyündeki insanların hikâyeleri bölüm bölüm ilerliyor. Zaten annesi ve babası olmadan, köylülerinin büyüttüğü bir çocuk olduğu için de hikayeler oldukça gerçekçi. Bir bölümde anlatıcının kendi hayatına, bir başka bölümde ise köylülerinden birinin yaşamına tanıklık ediyoruz. Bu paralel yapı, "Vayy be! Bu dünyada bilmediğimiz ne çeşit insanların ne çeşit hikayeleri var(!)" düşüncesi oluşturuyor. Bu yönüyle, adının da çağrıştırdığı gibi tam anlamıyla bir “Hayat Kitabı”.
Diğer yandan, arka kapakta yer alan “bir ülkenin hikâyesi” vurgusunun kurguda beklediğim kadar karşılığı bana kalırsa yok. Evet rüşvet, sağlık sistemi, eğitim ve bürokrasi gibi toplumsal meseleler yer yer hikâyelerin içine yedirilmiş. Ancak daha çok insan hikayelerinin arkasındaki çok ince detaylar gibi kalmış. Fakat bazı seçme konularda da fazlasıyla detay vardı. Ama bunlar insana veya ülke tarihine değil de daha ilgi alanı gerektiren bölümler. Mesela borsa, ekonomi vs konuları üzerine bir bölüm vardı ki cidden kendimi spor haberi okuyor gibi hissettim. Fakat "Ying-Yang/Beş Element" veya "Feng shui"gibi Çin'e dair özellikli konular ilgimi çekti. Bunlara dair de epeyce de geniş bir bölüm ayrılmış.
Bence, karakterlerin yaşamlarına dair ayrıntılı anlatımlar başlangıçta ilgi çekiciydi ama bir noktadan sonra anlatının temposunu düşüyor. 576 sayfa olduğu ve büyük ölçüde insan hikâyelerinden oluştuğu da göz önünde bulundurulunca "Acaba,bu kadar anlatmaya cidden gerek var mıydı?" demeden edemedim :))
Sonuç olarak, beklentiyi arka kapaktaki iddialı cümle yerine insan hikâyeleri üzerinde tutarsak kitaptan alınacak keyfi artabilir. Çünkü bana kalırsa kitapta bir ülke hikayesi yok :) İnsan hayatlarını ve karakter odaklı anlatıları okumaktan hoşlanan okurlar için tavsiye edilebileceğim bir eserdi.Keyifli okumalar dilerim.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.