Georgi Gospodinov’un Ve Her Şey Aya Büründü kitabını okurken aslında bir öykü kitabından çok aynı duygunun farklı yüzleriyle karşılaştığımı hissettim. Kitaptaki öyküler birbirinden bağımsız görünse de hepsinin altında ortak bir yalnızlık, kayıp ve zaman duygusu vardı. Gospodinov yine en sıradan anların içindeki derinliği görünür kılmayı çok güzel başarmış. Dili sade ama sıradan değil, kısa cümlelerle bile insanın içine dokunmayı başarıyor. Kitaptaki öykülerde hafif bir hüzün, ince bir mizah ve sürekli hissedilen bir yalnızlık var. Okurken sanki biri bana anılarını fısıldıyormuş gibi hissettim.Kitap, büyük olaylar anlatmıyor ama küçük anların içindeki duyguları çok güzel yakalıyor. Kitabı bitirdiğimde aklımda belirli hikâyelerden çok, o melankolik ve şiirsel atmosfer kaldı. Gospodinov’un dünyasını seven ben için keyifli bir okuma oldu.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.