Bunların gerçekte var olması daha korkunç
Haşhaş Savaşı 
R. F. Kuang 10/10
"Hiç onların da," dedi yavaşça, "bizim hakkımızda aynı şeyi söylediğini düşündün mü?"
Arkadaşlar bu kitap beni çok yaraladı. Savaşı, verilen kayıpları okumak beni yıktı. İçim kan ağladı yani.
Kitap zaten başlar başlamaz evleneceğini öğreniyoruz Rin'in. O sahnelerini okumak o kadar rahatsız ediciydi ki anlatamamm. O üvey teyze olacak kadın var yaa. Yatacak yeri yok. Kız daha reşit olmamış, anlayabiliyor musun kız daha reşit olmamış ve gerd*k gecesinde nasıl davranması gerektiğinden bahsediyor. Ya sende kadınsın ya. Git kıza adet döngünün anlat. Her ay olunan kadına özgü şeyi anlatmak yerine gecenin nasıl geçeceğinden bahsediyor.
Bu noktada Rin'i aşırı tebrik ettim. Kız az daha zorlasa atomu parçalayacaktı. Bu kızın azmi ve başarısı beni aşırı mutlu etmişti. O evlilikten kurtulduğu için ve kitap boyunca bir daha bu olaya takılmadan yoluna baktığı içinde Rin'i çok sevdim. Sinegard'a kabul aldığında sanki kendim kabul almışım gibi mutlu oldum. Ama kendini bir halt sanan kişiler yüzünden onuda zehir ettiler (Nezha mesela hdksjshsj) Biz binbir zorluk çekip oraya gelmişiz birde buraya ait olmadığımızı söylüyorlar. O Jun hoca var yaa. Kanka seninde yatacak yerin yok. Götün sağlam tabii boş boş triplere giriyon. Savaş başladığında diyorum ki herhalde bu adam ciddileşir ve bizim üstümüze gitmez diyorum. Salak herif hala bize laf sokma derdinde.
Neyse Sinagard'a geçen zamanları okumak çok eğlenceliydi (kitapta tek eğlenebilidiğim kısımlar onlar oldu zaten) Hele sene sonu bunlar sınavlara girdiklerindeeee. Nezha'yı nasıl alt ettik lan. O kısım çok iyiydi. Zaten anlmıştım bu kızım speerlı olduğunu. Ama şunu merak ediyorum, Rin'in gerçek ailesi kim? Rin nasıl kurtulabildi? Nasıl bir savaş yetimi olarak anıldı? Ve bunlar diğer kitaplarda bahsedecek mi acaba?
Neyse çıraklık yıllarımız da çok güzeldi. Jiang'ın Rin ile iletişimi ve eğitimi çok tatlıydı. Arkadaşlar ben Jaing'ı sevdim ve nedenini bilmiyorum ama Jiang da benim gibi Infj-t bir bireymiş ve ben bunu öğrenince Jiang'a daha çok bağladım. İlerleyen bölümlerde hep Jiang mı yoksa Altan mı haklı diye konuşuldu ya ben hep Jiang dedim. Bunun sebebi Jaing sevmemden çok gerçekten Jiang ı haklı görmemden kaynaklıdır. Kitabın sonunda savaş kazanıldı ama ne uğruna? Masumların kanı yere döküldü, belki de en çok acıyı onlar çekti. O savaş sahnelerini okumak bana o kadar acı verdi ki. Hele Venka ile konuştuğu sahne. Kitabın içine girip sus demek istedim. Sus bu yaşadıkların gerçek olamaz demek istedim. Bir varlık bu kadar iğrenç olamaz dedim. Bu savaş değil, bu bir soykırım demek istedim. Sırf kendinizi o topraklara hakkınız olduğunu düşünüyorsunuz diye masumlara bunu yapamazsınız demek istedim.
Arkadaşlar bakın bu kitapta o kadar insan öldürme tekniği gördüm ki midem bulandı. O sahnelerin hepsini okurken aklımda canlandırdım ve bunların hepsi ne uğruna dedim. Bu kadar insanın canına kastiniz neydi. Rin, Venka'ya söz verdi ya. Benim için yemin et. Hepsini yakacaksın diye.
Kitabın sonunu okuyunca aslında Rin'in Venka'ya verdiği sözün yerine getirdiğini fark ettim. Ama Kitay gelip Rin'e bu sen değilsin dedi ya. Orada ağlayacaktım. Dedim ki kim haklı? Bütün bunların intikamını almak isteyen kişi mi yoksa karşı tarafta da masum insanların olduğunu düşünen kişi mi? Savaş neyi gerektirir? Savaşırken illa masumların canı mı yanmalı?
Bu kitapta beni en çok yaralanda bunların gerçek hayatta yaşanmış ve yaşanıyor oluşu. Belki Doğu Türkistan da ya da Filistin deki insanlarda bunu yaşıyorlar. Ve biz sadece ölen insan sayısına takılıyoruz.
Bunları düşünmek beni o kadar yaralıyor ki. Her bir can için ağlamak istiyorum. Dünya da o kadar hak var ama savaşta neden bunların hepsi çiğneniyor ve niye kimse ses çıkarmıyor yada ses çıkarmaya korkuyor?Duygu ve Düşünce
Haşhaş Savaşı R. F. Kuang 10/10
"Hiç onların da," dedi yavaşça, "bizim hakkımızda aynı şeyi söylediğini düşündün mü?"
Arkadaşlar bu kitap beni çok yaraladı. Savaşı, verilen kayıpları okumak beni yıktı. İçim kan ağladı yani.
Kitap zaten başlar başlamaz evleneceğini öğreniyoruz Rin'in. O sahnelerini okumak o kadar rahatsız ediciydi ki anlatamamm. O üvey teyze olacak kadın var yaa. Yatacak yeri yok. Kız daha reşit olmamış, anlayabiliyor musun kız daha reşit olmamış ve gerd*k gecesinde nasıl davranması gerektiğinden bahsediyor. Ya sende kadınsın ya. Git kıza adet döngünün anlat. Her ay olunan kadına özgü şeyi anlatmak yerine gecenin nasıl geçeceğinden bahsediyor.
Bu noktada Rin'i aşırı tebrik ettim. Kız az daha zorlasa atomu parçalayacaktı. Bu kızın azmi ve başarısı beni aşırı mutlu etmişti. O evlilikten kurtulduğu için ve kitap boyunca bir daha bu olaya takılmadan yoluna baktığı içinde Rin'i çok sevdim. Sinegard'a kabul aldığında sanki kendim kabul almışım gibi mutlu oldum. Ama kendini bir halt sanan kişiler yüzünden onuda zehir ettiler (Nezha mesela hdksjshsj) Biz binbir zorluk çekip oraya gelmişiz birde buraya ait olmadığımızı söylüyorlar. O Jun hoca var yaa. Kanka seninde yatacak yerin yok. Götün sağlam tabii boş boş triplere giriyon. Savaş başladığında diyorum ki herhalde bu adam ciddileşir ve bizim üstümüze gitmez diyorum. Salak herif hala bize laf sokma derdinde.
Neyse Sinagard'a geçen zamanları okumak çok eğlenceliydi (kitapta tek eğlenebilidiğim kısımlar onlar oldu zaten) Hele sene sonu bunlar sınavlara girdiklerindeeee. Nezha'yı nasıl alt ettik lan. O kısım çok iyiydi. Zaten anlmıştım bu kızım speerlı olduğunu. Ama şunu merak ediyorum, Rin'in gerçek ailesi kim? Rin nasıl kurtulabildi? Nasıl bir savaş yetimi olarak anıldı? Ve bunlar diğer kitaplarda bahsedecek mi acaba?
Neyse çıraklık yıllarımız da çok güzeldi. Jiang'ın Rin ile iletişimi ve eğitimi çok tatlıydı. Arkadaşlar ben Jaing'ı sevdim ve nedenini bilmiyorum ama Jiang da benim gibi Infj-t bir bireymiş ve ben bunu öğrenince Jiang'a daha çok bağladım. İlerleyen bölümlerde hep Jiang mı yoksa Altan mı haklı diye konuşuldu ya ben hep Jiang dedim. Bunun sebebi Jaing sevmemden çok gerçekten Jiang ı haklı görmemden kaynaklıdır. Kitabın sonunda savaş kazanıldı ama ne uğruna? Masumların kanı yere döküldü, belki de en çok acıyı onlar çekti. O savaş sahnelerini okumak bana o kadar acı verdi ki. Hele Venka ile konuştuğu sahne. Kitabın içine girip sus demek istedim. Sus bu yaşadıkların gerçek olamaz demek istedim. Bir varlık bu kadar iğrenç olamaz dedim. Bu savaş değil, bu bir soykırım demek istedim. Sırf kendinizi o topraklara hakkınız olduğunu düşünüyorsunuz diye masumlara bunu yapamazsınız demek istedim.
Arkadaşlar bakın bu kitapta o kadar insan öldürme tekniği gördüm ki midem bulandı. O sahnelerin hepsini okurken aklımda canlandırdım ve bunların hepsi ne uğruna dedim. Bu kadar insanın canına kastiniz neydi. Rin, Venka'ya söz verdi ya. Benim için yemin et. Hepsini yakacaksın diye.
Kitabın sonunu okuyunca aslında Rin'in Venka'ya verdiği sözün yerine getirdiğini fark ettim. Ama Kitay gelip Rin'e bu sen değilsin dedi ya. Orada ağlayacaktım. Dedim ki kim haklı? Bütün bunların intikamını almak isteyen kişi mi yoksa karşı tarafta da masum insanların olduğunu düşünen kişi mi? Savaş neyi gerektirir? Savaşırken illa masumların canı mı yanmalı?
Bu kitapta beni en çok yaralanda bunların gerçek hayatta yaşanmış ve yaşanıyor oluşu. Belki Doğu Türkistan da ya da Filistin deki insanlarda bunu yaşıyorlar. Ve biz sadece ölen insan sayısına takılıyoruz.
Bunları düşünmek beni o kadar yaralıyor ki. Her bir can için ağlamak istiyorum. Dünya da o kadar hak var ama savaşta neden bunların hepsi çiğneniyor ve niye kimse ses çıkarmıyor yada ses çıkarmaya korkuyor?·
39 Gösterim
1 Yorum
zuzu•zuzy
Gönderi Sahibi
Şuanlık bu kadar yazabildim ama anlatmak istediğim daha çok şey var o yüzden güncelleme yapabilirim♡
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.