Serenad, okurken beni hem duygusal olarak etkileyen hem de araştırmaya yönelten nadir kitaplardan biri oldu. Zülfü Livaneli'nin kalemini daha önce de sevmiştim ama bu romanda tarih, aşk ve insanlık dramını bir araya getiriş biçimi gerçekten dikkatimi çekti.
Kitabın başında olaylar sakin ilerliyor gibi görünse de zamanla hikâyenin derinliği ortaya çıkıyor. Maya'nın gözünden anlatılan olaylar sayesinde kendimi hikâyenin içinde hissettim. Özellikle yıllar sonra Türkiye'ye gelen yaşlı profesörün geçmişine dair sırlar açığa çıktıkça merakım sürekli arttı ve kitabı elimden bırakmak istemedim.
Beni en çok etkileyen şey ise romanın gerçek tarihi olaylardan beslenmesi oldu. İnsan, geçmişte yaşanan büyük acıları okurken hem üzülüyor hem de bunları daha önce neden duymadığını sorguluyor. Kitap boyunca sık sık karakterlerin yaşadığı çaresizliği hissettim ve bazı bölümlerde gerçekten duygulandım.
Aşk hikâyesi de çok etkileyiciydi ama bana göre romanın asıl gücü, insanların kimlikleri, önyargıları ve tarihin bireylerin hayatları üzerindeki etkisini anlatmasında yatıyor. Bu yüzden Serenad sadece bir aşk romanı gibi gelmedi; aynı zamanda geçmişle yüzleşme ve insanlık üzerine düşündüren bir eserdi.
Zülfü Livaneli'nin dili oldukça akıcı. Tarihî bilgiler anlatılırken bile romanın temposu düşmüyor. Bu yüzden hem edebiyat sevenlerin hem de tarihî olaylara ilgi duyanların rahatlıkla okuyabileceği bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Kitabı bitirdiğimde içimde hem bir hüzün hem de uzun süre geçmeyen bir düşüncelilik hâli kaldı. Bazı romanlar okunup unutulur, bazıları ise insanın zihninde yaşamaya devam eder. Serenad benim için ikinci gruba giren kitaplardan biri oldu.
Puanım: 9/10. Duygusal yönü güçlü, merak uyandıran ve okuru geçmişin izleri üzerine düşünmeye iten etkileyici bir romandı.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.