iyi bir tema ama tema dışında kalan her şey berrrrrbat. kitabı alırken beni kandırmışlar resmen, yok murakami stili yok rüya atmosferi yok onun kalemi bambaşkadır falan. eksik ve amatörce yazıyı size bir özgünlük olarak yutturmaya çalışıyorlar. iki karakterin gözünden okuyorsunuz, tengo ve aomame birbirini tamamlayan ama çokça da farklı karakterler. tengo herhangi bir karakter gibi sunulurken aomame ve kitaptaki diğer kadın karakterler inanılmaz seksist ve objeleştirilerek yazılmış. uazar bir kadın karakteri tanımlarken göğüslerinin şekli duruşu boyutu ve bir sürü aptal saptal şekilde tanımlamayı uygun görüyorken erkek karakter için herhangi bi adam gibi tanıtıyor. sürekli anlamsız cinsellik sahneleri beni bıktırdı. iki karakter adamakıllı konuşurken birdenbire ya memelere odak kayıyor ya da seksten bahsetmeye başlıyorlar. ucuz bir porno okuyormuşum hissiyatını silen hiçbir sahne olmadı. karakterler derin değil, tutarlı da değil. kitabın yarısına kadar hikaye açılmıyor, gizemi çözmek için ortaya atılan olgular daha da çorbaya çeviriyor. sürekli bir ara metin geçiyor ve kitabın bitmesine son kırk sayfa kala bile sana random bi bilgi atıyo yazar. konuşmalar da akıcı olmadığı gibi karakterleri yansıtmıyor, yazar karakterlerin ağzını açıp kendi istediklerini onlara söyletiyor gibi hissetmekten kendimi alamadım. gerçek dünyada ya da gerçek dünyayı taklit eden bir dünyada olmayacak sohbet konuşmaları geçiyor, örneğin iki kız dışarı yemeğe çıkıyorlar ve birbirlerini tanımaya çalışıyorlar kızlardan biri çocukluğunda erkekler sana kötü şeyler yaptı mı diye bi soru ortaya atıyor, yeni tanıştığın kimseye böyle sormazsın ya da konuşmazsın ki... bilgi aktarımı yapay: karakter bir silahın modeli hakkında endişeye düşüyor ve yatmak için yaklaştığı adama sohbet esnasında modeli soruyor. adam modeli mermi kapasitesine kadar biliyor ve geçen garsonu tutarak silahların kaç yılında değiştiğini soruyor, işe bakın ki garson tarihine kadar biliyormuş? yani karakterler bir anda ihtiyaç olunan bilgiyi bildiğini iddia ediyorlar. bir anda aşırı açıklama yapmaya başlıyor, olayı uzaktan üçüncü kişi olarak gözlemleyen biri olay hakkında bu derecw bilgi sahibi olmamalı ama biliyor ne hikmetse ve sayfalarca bilgi yığıyor. diğer taraftan romanın ismi açıkça george orwellin 1984ünden referans alınarak yaratılmış olsa da kitapta binlerce bilginin arasında bu kitaptan salata mezesi gibi bir iki cümle geçiyor. mesela nir sahnede karakterler ktiap okuyacaklar, 1984 kitabıno arıyorlar ama yokmuş, onun yerine zattiri zort bir anda çehovun sahalin adasını okuyorlar ve ben artık atlayarak okuyorum. motif oluşturuyor ama motifler çok tekrara düşüyor, bazen kör göze parmak bir şeyi inatla rahatsız ederek yazıyor bazen de önemli olan motifi iyice gizliyor ki salak sandığı okurunu uğraştırsın.