TezerÖzlü ’nün
Kalan 'ı bir roman gibi okunmaz;
daha çok insanın içinden düşen cümleler gibi okunur.
Burada olaylar değil, kalanlar konuşur:
yarım kalmış duygular, söylenememiş cümleler, içte biriken yorgunluk.
Yalnızlık bir tema değil, neredeyse metnin kendisidir.
Tezer Özlü süslemez, açıklamaz, teselli etmez.
Kısa ve sert cümlelerle insanın içini açıkta bırakır.
Okur olarak “anladım” demezsin;
“Ben de buradayım” dersin.
Kalan, insanın yaşadıklarından çok
içinde taşıdıklarıyla nasıl ağırlaştığını hatırlatan bir kitap.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.