Kemal Varol ile ilk tanışmam Onu Sevdiğim Zamanlar oldu ve sanırım çok doğru bir kitapla başlamışım. Kitabın dili öyle akıcıydı ki sayfalar su gibi aktı gitti. Bir an önce ne olacağını öğrenmek isterken bir yandan da bitmesini istemedim.
Hikâyenin içinde aşk, özlem, geçmişin yükü ve insanın içinden kolay kolay söküp atamadığı duygular vardı. Karakterlerin yaşadıkları bana geçti, bazı yerlerde durup düşündürdü, bazı yerlerde ise içimi burktu.
Ama beni en çok etkileyen şey finali oldu. Uzun zamandır bir kitabın sonuna bu kadar şaşırmamıştım. Son sayfayı okuduğumda resmen kitapla bakışıp kaldım. Ağzım açık kaldı desem yeridir. O sonu hiç beklemiyordum.
Bazı kitaplar okunur ve rafa kaldırılır, bazıları ise bittikten sonra da insanın içinde yaşamaya devam eder. Onu Sevdiğim Zamanlar benim için ikinci grupta yer aldı. Kemal Varol ile güzel bir başlangıç yaptığımı düşünüyorum ve bundan sonra diğer kitaplarını da mutlaka okuyacağım.
Son sayfayı kapattığımda aklımdan geçen tek şey şuydu: “Vay be…”
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.