Bu kitap bir günlük değil;bir insanın kendisiyle yaptığı en acımasız sorgudur.
Oğuz Atay burada okura seslenmez,topluma hiç seslenmez
yalnızca kendine konuşur.
Ve belki de bu yüzden bu kadar yaralar.Günlük, yazamamanın, anlaşılmamanın,fazla düşünen bir zihnin,kendi içine çöken sesidir.
Her satırda bir yorgunluk,her cümlede yarım kalmış bir hayat vardır.
Burada kahraman yoktur.Sadece geceler, korkular, hastalıklar
ve sessiz bir yalnızlık…
Oğuz Atay bu defterde hayata tutunmaya çalışmaz;hayatla neden tutunamadığını yazar.
Okurken şunu hissedersiniz:Bazı insanlar ölmeden önce yavaş yavaş kaybolur.
Ve Günlük,kayboluşun en dürüst kaydıdır.
·
12 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.