İmam Gazâlî'nin Dil Belası kitabını okurken kendimi sık sık durup düşünürken buldum. Açıkçası günlük hayatta ne kadar çok ve ne kadar düşünmeden konuşabildiğimi fark ettim. Kitap bana, dilin küçümsediğimiz bir şey olmadığını; aksine insanın başına birçok iyiliği de birçok belayı da getirebilecek kadar güçlü olduğunu gösterdi.
Özellikle her aklımıza geleni söylemek zorunda olmadığımızı, bazen susmanın en doğru sözden bile daha kıymetli olabileceğini anlatan kısımlar beni çok etkiledi. Bir sözün bir insanı mutlu edebileceği gibi kırabileceğini, bir anlık dikkatsizlikle söylenen kelimelerin uzun süre iz bırakabileceğini yeniden hatırlattı.
Bu kitabı bitirdiğimde, konuşmadan önce biraz daha düşünmem gerektiğini ve dilime daha fazla hâkim olmamın ne kadar önemli olduğunu hissettim. Kısa ama etkisi büyük bir eserdi. Bana sözlerin sandığımdan çok daha değerli ve güçlü olduğunu fark ettiren kitaplardan biri oldu.