Mustafaİnan
Bu kitap bir biyografi değil.
Sessizliğin, çalışkanlığın ve ahlâkın romanı.
Mustafa İnan “büyük” olmaya çalışmıyor, sadece işini ciddiye alıyor.
Gösteriş yok, vitrin yok, slogan yok.
Bilgiyle yaşamak var, bilgiyi namus gibi taşımak var.
Oğuz Atay burada bağırmıyor.
Sakin, saygılı ve derin konuşuyor.
Ve insan ister istemez şunu soruyor:
Bu ülkede neden en dürüst olanlar en az görünür?
Kitabı bitirdiğimde içimde bir mahcubiyet kaldı.
Çok konuşup az derinleştiğimiz için.
Çok görünüp az emek verdiğimiz için.
Bu roman, gürültüsüz insanların hikâyesi.
Ve belki de en çok onlara ihtiyacımız var.
oğuzatay
Bence Oğuz Atay bu kitabı yazar gibi değil, tanık gibi yazmış.
Süslememiş, edebiyat yapmaya kalkmamış.
Kendini geri çekmiş, Mustafa İnan’ı öne almış.
Cümleler gösterişli değil ama dürüst.
Duygu var ama ajitasyon yok.
En çarpıcı tarafı da şu bence:
Hiç kahramanlaştırmadan, kahraman yaratmış.
Abartmadan, büyütmeden, insanı utandıracak kadar temiz bir hayat anlatmış.
Kısacası Atay bu kitabı
yüksek sesle değil, başını eğerek yazmış.
Ve o yüzden çok etkili.
9 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.