Biz hayatta herkese karşı bir rol yapıyoruz ama en tehlikeli oyunu kendimize karşı oynuyoruz. Güçlüymüş gibi davranıyoruz, umurunda değilmiş gibi susuyoruz ama içimizde koca bir karmaşa var. Oğuz Atay bu romanla insanın en gizli yerlerine dokunuyor; “ben iyiyim” dediğimiz her anın aslında ne kadar kırılgan olduğunu yüzümüze vuruyor.
Bazı insanlar hayata uyum sağlayamadığı için değil, hayata yalan söylemek istemediği için yoruluyor. Tehlikeli olan da tam burada başlıyor; insan dürüst kaldıkça yalnızlaşıyor, yalnızlaştıkça kendi içine daha çok gömülüyor.
Tehlikeli Oyunlar, insanın başkalarıyla değil, kendiyle verdiği sessiz savaşın romanı. Okurken başkalarını değil, kendimi gördüm.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.