Aslında ölüm hakkında bir kitap okuyacağımı sanıyordum ama yaşamayı öğrendim.
Kitap ölüm korkusunu anlatmaktan çok, hayatta sürekli kaçtığımız belirsizliklerle yüzleşmeyi öğretiyor. Ölümün uzak bir son değil, hayatın doğal bir parçası olduğunu sakin ve yargısız bir şekilde anlatmasıydı.
Kitap boyunca şunu hissettim. Ölümden korkmamızın sebebi aslında yaşamı tam anlamıyla yaşayamayışımız. Sürekli kontrol etmeye çalışıyor, değişimden kaçıyor ve her şeyin aynı kalmasını istiyoruz. Oysa hayatın doğası değişim. Her gün biten bir gün, kapanan bir dönem, kaybettiğimiz insanlar ve bıraktığımız alışkanlıklar küçük ölümler gibi. Bunlarla barışmayı öğrenebilirsek büyük sonla da daha huzurlu karşılaşabiliriz.
Özellikle acıdan kaçmak yerine onunla oturabilme fikrini seviyorum. Çünkü çoğu zaman rahatsız hissettiğimiz anda dikkatimizi dağıtıyor, kaçıyor ya da bastırıyoruz.
Nasıl yaşarsak öyle ölürüz. Eğer hayatı sürekli erteleyerek, korkarak ve kaçınarak geçirirsek son anlarımızda da aynı duygular bize eşlik eder. Ama yaşamın belirsizliğini kabul edip her günü daha bilinçli yaşarsak, ölüm de korkulacak bir düşman olmaktan çıkar.
Hisset, gözlemle ve geçmesine izin ver.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.