•Bazı kitaplar vardır, daha ilk sayfalardan itibaren seni kendi atmosferinin içine çeker ve bir süre sonra sadece okumaz, yaşamaya başlarsın… Köprü Kralı benim için tam olarak böyle bir kitaptı. Sayfaları çevirdikçe gerçek dünyadan uzaklaşıp tamamen o karmaşık, yoğun ve duyguların sürekli birbirine karıştığı atmosferin içinde buldum kendimi. Bir noktadan sonra kitabı okumuyordum resmen kitabın içinde yaşıyordum.
•Son zamanlarda içine en çok kapıldığım kitaplardan biri olmasının yanında, bu kitap aynı zamanda M. Akyüz’ün kalemiyle tanıştığım ilk kitaptı. Ve dürüst olmak gerekirse böyle etkilenmeyi hiç beklemiyordum. Yazarın anlatımı o kadar akıcıydı ki sayfalar su gibi aktı. Ama sadece akıcılığı değil, karakterlerin hislerini okuyucuya geçirme şekli de aşırı güçlüydü. Bazı sahnelerde gerildim, bazı sahnelerde duygusal olarak tamamen çöktüm, bazı yerlerde ise karakterlerin yaşadığı karmaşayı birebir hissettim.
•Pars Tuna gerçekten unutulacak bir karakter değil. Dışarıdan bakıldığında sert, mesafeli ve herkesin korkup geri çekileceği biri gibi duruyor ama satırlar ilerledikçe onun içindeki kırılmış tarafları görmek beni ona daha da bağladı. Özellikle sevdiği insanlara karşı gösterdiği korumacı tavır, her şeyi kendi içinde yaşamaya çalışması ve duygularını bastırma şekli karakteri çok gerçek hissettirdi bana. Onu okurken bazen aşırı sinirlendim, bazen “neden böylesin?” diye söylendim ama aynı zamanda hissettiği ve hissettirdiği şeyleri de görmezden gelemedim, napalım seviyoruz.
•Miray ise hikâyenin duygusal tarafını inanılmaz güzel taşıyordu. Güçlü durmaya çalışırken içten içe yıpranan kadın karakterleri okumayı zaten çok seviyorum ama Miray’ın yaşadığı duygular bana gerçekten geçti. Özellikle bazı sahnelerde hissettiği çaresizlik, kırgınlık ve buna rağmen dimdik kalmaya çalışması kalbime dokundu. Pars ve Miray arasındaki ilişki de kitabın en güçlü yanlarından biriydi bence. Birbirlerine çekilmeleri ama aynı zamanda birbirlerini en çok yaralayan kişiler olmaları o ilişkiyi çok daha etkileyici yapmıştı. Aralarındaki gerilim, duygu yoğunluğu ve o iniş çıkışlı hâl kitabın atmosferini inanılmaz güçlendirmiş.
•Kitap boyunca sadece bir aşk hikâyesi okumuyorsunuz; güç savaşları, geçmişin yükü, aile bağları, sadakat, ihanet ve insanların yaralarıyla nasıl baş etmeye çalıştıkları da hikâyenin tam merkezinde yer alıyor. En sevdiğim şeylerden biri de yan karakterlerin bile özenle yazılmış olmasıydı. Hiçbiri “sadece var olmak için var” gibi hissettirmedi. Her karakter hikâyeye ayrı bir şey katıyordu.
•Bu kitaptan sonra koşarak 7. Oğul’a başlama isteğimi zor bastırıyorum ama sanırım çok uzun süre dayanamayacağım... En güzel taraflarından biri de kitapların birbirinden bağımsız ilerlemesi olmuş, yani istediğiniz kitaptan başlayabiliyorsunuz. Benim bu kitaba başlama sebebim ise tamamen canım kızlarımdı. Birlikte okuyup her bölüm sonunda konuşmak, teoriler üretmek, şaşırmak ve heyecanlanmak kitabı benim için çok daha keyifli ve unutulmaz yaptı.
•Kısacası Köprü Kralı; atmosferiyle, karakterleriyle ve hissettirdiği duygularla uzun süre aklımdan çıkmayacak kitaplardan biri oldu. İlk kez okuduğum bir yazarın kalemine böyle bağlanmayı hiç beklemiyordum ama artık devamındaki kitapları aşırı merak edenlerdenim.
️okuyanlara️
• Pars Tuna’yı okurken en çok hangi yönüne sinirlendiniz ya da bağlandınız?
• Kitapta sizi duygusal olarak en çok etkileyen sahne hangisiydi?
• Sizce Pars ve Miray birbirlerine iyi gelen iki insan mıydı yoksa en çok birbirlerini mi yaraladılar?
️okumayanlara️
• Bir kitaba başlama kararınızı daha çok konusu mu etkiler yoksa karakterleri mi?
• Yoğun duygular ve güçlü karakter ilişkileri içeren kitapları sever misiniz?
• Bir kitabı arkadaş grubunuzla maraton şeklinde okumayı ister miydiniz?
• 
Köprü Kralı 
Merve Akyüz
Köprü Kralı Merve Akyüz
·
14 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.