Gregor Samsa'nın bir sabah uyandığında kendini devasa bir böceğe dönüşmüş olarak bulması, aslında toplumun ve en yakınlarının gözündeki faydacılık algısının ne kadar acımasız olduğunu gösteriyor. İşe yaramadığın, o çarkın bir parçası olamadığın ilk an en sevdiklerinin bile sana nasıl yabancılaşabileceğini sarsıcı bir soğuklukla anlatıyor. İnsanın kendi evinde, kendi ailesi içinde uğradığı o mutlak yalnızlığı ve terk edilmişliği anlatan, her okumada insanı içten içe üşüten bir metin.