Körlük, aniden yayılan beyaz bir körlük salgını üzerinden toplumun ne kadar kolay vahşileşebileceğini ve medeniyet dediğimiz şeyin aslında ne kadar ince bir pamuk ipliğine bağlı olduğunu gösteriyor. José Saramago, herkesin kör olduğu bir dünyada ahlakın, vicdanın ve görme yetisini kaybetmeyen tek bir kadının o ağır yükünü çarpıcı bir sadelikle anlatıyor.