Ferrante’nin en sevdiğim yanı, karakterlerini kusurlarıyla birlikte anlatabilmesi. Bu kitapta kimse tamamen haklı ya da tamamen suçlu değil. Yoksulluk, sınıf farkı, kadın olmak, eğitim ve özgürlük arayışı tüm bunlar karakterlerin seçimlerine öyle doğal bir şekilde işlenmiş ki sayfalar ilerledikçe Napoli’nin dar sokakları da karakterler kadar canlı hale geliyor. İlk kitaba göre daha yoğun, daha olgun ve duygusal olarak daha sarsıcı buldum. Özellikle Lila’nın yaşadıkları uzun süre aklımdan çıkmayacak. Seri boyunca unutamayacağım birçok sahne bu kitapta yer aldı. Benim için yalnızca bir arkadaşlık hikayesi değil büyümenin, değişmenin ve bazen en yakın olduğumuz insanla bile aramıza görünmez mesafeler girmesinin hikayesiydi.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.